24.8.05
everything's changed
hoe ik ook mijn best doe om multiply even geweldig te vinden als bijna iedereen, ik blijf de plaat van jamie lidell wat te wisselvallig en wat te vlak vinden om er echt uit mijn dak van te kunnen gaan. ik blijf het ook steeds vergelijken met Lidell's bijdrage aan 'everything's changed' van de matthew herbert big band, wat een fenomenaal liedje met dito zangpartij is dat toch. die klasse wordt op multiply alleen met 'what's the use' benaderd, de rest komt bij lange na niet in de buurt. maar goed, het zal wel liggen aan het feit dat ik veel meer met jazz dan met soul heb. maar toch...
23.8.05
old school death grind cdr
ouwe school death metal is de shit! of zoiets toch, want nadat ik de eerste entombed weer eens had beluisterd - in heel lange tijd - heb ik me maar overgegeven aan die heerlijke ouwe death metal die ik luisterde toen ik 14, 15 jaar was. het smaakt nog steeds heerlijk bloederig! heb er onderstaande cdr van gemaakt, kopietjes kunnen altijd worden opgestuurd, mocht er interesse zijn. of nog makkelijker, zet je soulseek aan en haal hem neer bij ondergetekende!
01. death - evil dead
02. sodom - nuclear winter
03. obituary - 'til death
04. napalm death - instinct of survival
05. paradise lost - frozen illusion
06. morbid angel - visions from the darkside
07. entombed - left hand path
08. pestilence - the trauma
09. terrorizer - dead shall rise
10. autopsy - disembowel
11. carcass - reek of putrefaction
12. nocturnus - andromeda strain
13. death - leprosy
zo lekker krijg je ze tegenwoordig niet meer, zei deze ouwe lul. niks geen moeilijkdoenerij, maar heerlijk swingende metal en grindcore om je hoofd op te zwaaien. de grootmeester mocht er natuurlijk twee keer op, ere wie ere toekomt. enjoy this bloody feast!
01. death - evil dead
02. sodom - nuclear winter
03. obituary - 'til death
04. napalm death - instinct of survival
05. paradise lost - frozen illusion
06. morbid angel - visions from the darkside
07. entombed - left hand path
08. pestilence - the trauma
09. terrorizer - dead shall rise
10. autopsy - disembowel
11. carcass - reek of putrefaction
12. nocturnus - andromeda strain
13. death - leprosy
zo lekker krijg je ze tegenwoordig niet meer, zei deze ouwe lul. niks geen moeilijkdoenerij, maar heerlijk swingende metal en grindcore om je hoofd op te zwaaien. de grootmeester mocht er natuurlijk twee keer op, ere wie ere toekomt. enjoy this bloody feast!
22.8.05
appel
in oktober komt extraordinary machine, de nieuwe fiona apple plaat dan eindelijk uit. hij zal echter heel anders worden dan de versie die op soulseek rondzwerft: fiona heeft vrijwel de hele plaat opnieuw gearrangeerd en opgenomen. vraag ik me dan toch af: heeft ze al die orkestrale, theater-achtige instrumentaties op last van de platenmaatschappij moeten veranderen? want dat extraordinary machine, met zijn kurt weill-achtige liedjes, jazzy arrangementen en cartooneske blaaspartijen moeilijk verkoopbaar zou zijn geloof ik direct. ik vond en vind het evenwel toch echt een prachtige plaat in die eerste versie. op haar site kun je een stukje clip van de eerste single 'not about love' (hier of hier), en dat klinkt toch echt heel verschillend van die eerste versie. beter of slechter ben ik nog niet uit. het herbewerkte 'oh sailor' is dan weer nauwelijks verschillend. het maakt in ieder geval erg benieuwd naar de uiteindelijke plaat; de eerste versie nemen ze me niet meer af.
16.8.05
ik ben want ik eet
en eten dat ze kunnen in frankrijk, geweldig! na jaren in engeland te zijn geweest (tegenwoordig ook heel lekker eten hoor, alleen niet verfijnd of zo) en vorig jaar denemarken (op eetgebied een sof), is frankrijk de hemel op aarde. elke morgen naar de boulangerie voor pain en echte croissants en pains aux chocolat (en vrouwlief ook nog graag een eclair au café), drie-gangen-lunches met galettes, crepes en ambachtelijke cidre brut (en daar vervolgens minstens twee uur over doen), om 's avonds nog eens lekker aan de plateau de fruits de mer gaan (bij wijze van spreke dan, ik krijg al die schaal- en schelpdieren niet weg) met veel muscadet.
ok, natuurlijk niet elke dag, maar het laat wel zien dat die fransen een geweldige eetcultuur hebben, en dat ze niet bang zijn om er meedere uren per dag aan te besteden. veel goedkope eethuisjes ook, waar je voor minder 10 euro (soms zelfs maar 6 euro!) een grote portie moules-frites of een heerlijk gegrilde entrecote met frites kunt eten. hier in nederland heb je alleen snackbars of 'echte' restaurants, die tussenvorm is een echt gemis. ik vind die eetcultuur geweldig, al ben ik bang dat ik na een paar maanden zo rond als die spreekwoordelijke ton ben. hoewel er eigenlijk redelijk weinig corpulente fransen zijn. wellicht tot die rode wijn? in engeland lopen in ieder geval veel meer ongezonde dikkers rond - waarschijnlijk meer pints en junkfood.
maar toch; morgenavond op bbc2 komt mijn favoriete tv-kok rick stein met een nieuwe serie over culinair frankrijk: french odyssey. kan alleen maar een topper worden, toch? een must-see voor iedereen die wil weten hoe goed de engelsen kookprogramma's kunnen maken en hoe goed de franse keuken is. fantastisch!
ok, natuurlijk niet elke dag, maar het laat wel zien dat die fransen een geweldige eetcultuur hebben, en dat ze niet bang zijn om er meedere uren per dag aan te besteden. veel goedkope eethuisjes ook, waar je voor minder 10 euro (soms zelfs maar 6 euro!) een grote portie moules-frites of een heerlijk gegrilde entrecote met frites kunt eten. hier in nederland heb je alleen snackbars of 'echte' restaurants, die tussenvorm is een echt gemis. ik vind die eetcultuur geweldig, al ben ik bang dat ik na een paar maanden zo rond als die spreekwoordelijke ton ben. hoewel er eigenlijk redelijk weinig corpulente fransen zijn. wellicht tot die rode wijn? in engeland lopen in ieder geval veel meer ongezonde dikkers rond - waarschijnlijk meer pints en junkfood.
maar toch; morgenavond op bbc2 komt mijn favoriete tv-kok rick stein met een nieuwe serie over culinair frankrijk: french odyssey. kan alleen maar een topper worden, toch? een must-see voor iedereen die wil weten hoe goed de engelsen kookprogramma's kunnen maken en hoe goed de franse keuken is. fantastisch!
12.8.05
lief dier
de nieuwe animal collective is zich razendsnel aan het ontwikkelen als hun beste tot nu toe. al was ik afgehaakt bij het wat saaie sung tongs, deze nieuweling feels is groots, rijk, positief, psychedelisch en bijzonder mooi. geen kinderlijke spielerei meer, wel jongvolwassen prachtliedjes met speelse arrangementen. weinig folk meer trouwens, ik hoor meer een soort van supergrass die zich zonder gene overgeven aan het experiment, en af en toe zelfs meen ik my bloody valentine in de verte te zien. niet gedacht dit.
ballard ja!
heerlijke vakantie gehad, alleen tot mijn schrik achter gekomen dat mijn frans echt nog slechter dan abominabel is. handen en voetenwerk, van die dingen. wel frankrijk weer herontdekt, we waren er jaren niet meer geweest. voor volgend staan west bretagne en normandië op het programma waarschijnlijk.
best wel wat kunnen lezen die twee weken:
mary doria russell - kinderen van god
het vervolg op de gevangene, waarin een door het vaticaan gestuurde ruimtemissie op een bewoonde planeet aankomt, en het bestaan van een god tracht te bewijzen. prettig geschreven, maar de conclusies die hier en daar getrokken worden zijn ietwat simplistisch, en de maffia had er ook niet bij betrokken hoeven te worden. toch leuk om te lezen hoe verschillende religies zich verhouden tot het concept van buitenaards leven.
bret easton ellis - american psycho
op een of andere manier nooit eerder aan toegekomen, ik weet ook niet waarom. ik moet zeggen dat het totale gebrek aan plot me wel irriteerde, maar het paste wel weer goed bij de geweldig beschreven oppervlakkigheid van de personages. de martelpassages zijn door de droge manier van schrijven schrikwekkend grof en plastisch, en de mate van de steeds verder gaande depersonalisatie van bateman is subliem beschreven. maar wellicht dat ik nu een open deur intrap: de mate van geweld is zo irreëel grotesk dat het natuurlijk nooit zo onopgemerkt door kan blijven gaan zoals in het boek. ik ben eerder geneigd te denken dat het allemaal psychotische belevingen van bateman zijn. of misschien snap ik het wel helemaal niet, dat kan ook.
brian herbert & kevin j. anderson - legenden van duin trilogie
- de butlerse jihad
- de machine oorlog
- de slag om corrin
al blijf ik hartstochtelijk fan van de hele duin-saga, deze trilogie valt behoorlijk tegen. waar papa herbert in de oorspronkelijke zeven delen een bij tijd en wijle ongemakkelijke schrijfstijl had waarbij soms teveel dingen ter invulling van lezer werd gelaten - wat op zich wel stimulerend werkt - en het vertikte om iets twee keer uit te leggen, doet zoon brian plus zijn hulpje aan forse bladvulling: karaktertrekken worden tot vervelens toe verklaard, het waarom achter plotlijnen is al mijlenver te ontdekken, de karakters zijn plat en simplistisch. het allerergste is echter dat het ontstaan van de belangrijkste partijen in het latere duin gebeuren (deze verhalen gebeuren 10.000 jaar daarvoor) - zoals de bene gesserit, de tleilaxu, het ruimtegilde, de vrijmannen, de historische vete tussen de atreides en harkonnens - zo slap en onbeholpen erbij worden gehaald, dat het afbreuk gaat doen aan de oorspronkelijke duinbeleving. op het belachelijke af allemaal. maar als duinfanaat lees je natuurlijk toch.
j.g. ballard - supercannes
wat kan ik zeggen? niets minder dan geniaal! zelfs beter dan mijn verwachtingen. moeilijk in kort na te vertellen allemaal; laat ik het er op houden dan ballard me mee liet denken met het verhaal en dat ik het vrijwel nooit bij het rechte eind had. wat hij ook doet is een beeld schetsen van een mogelijke toekomst net om de hoek, zonder waardeoordeel beschreven; de man laat je nadenken en maakt het je nergens gemakkelijk, je eventuele waardeoordelen mag je zelf invullen. fascinerend en verslavend. het moge duidelijk zijn dat j.g. ballard de komende tijd hier op zware rotatie gaat.
toen dit alles uit was ben ik maar weer eens begonnen aan een lekker simpel, oppervlakkig sf-avonturenboek van jack vance. altijd leuk voor de momenten dat je niet wil nadenken, en na een ballard vond ik het wel toepasselijk.
best wel wat kunnen lezen die twee weken:
mary doria russell - kinderen van god
het vervolg op de gevangene, waarin een door het vaticaan gestuurde ruimtemissie op een bewoonde planeet aankomt, en het bestaan van een god tracht te bewijzen. prettig geschreven, maar de conclusies die hier en daar getrokken worden zijn ietwat simplistisch, en de maffia had er ook niet bij betrokken hoeven te worden. toch leuk om te lezen hoe verschillende religies zich verhouden tot het concept van buitenaards leven.
bret easton ellis - american psycho
op een of andere manier nooit eerder aan toegekomen, ik weet ook niet waarom. ik moet zeggen dat het totale gebrek aan plot me wel irriteerde, maar het paste wel weer goed bij de geweldig beschreven oppervlakkigheid van de personages. de martelpassages zijn door de droge manier van schrijven schrikwekkend grof en plastisch, en de mate van de steeds verder gaande depersonalisatie van bateman is subliem beschreven. maar wellicht dat ik nu een open deur intrap: de mate van geweld is zo irreëel grotesk dat het natuurlijk nooit zo onopgemerkt door kan blijven gaan zoals in het boek. ik ben eerder geneigd te denken dat het allemaal psychotische belevingen van bateman zijn. of misschien snap ik het wel helemaal niet, dat kan ook.
brian herbert & kevin j. anderson - legenden van duin trilogie
- de butlerse jihad
- de machine oorlog
- de slag om corrin
al blijf ik hartstochtelijk fan van de hele duin-saga, deze trilogie valt behoorlijk tegen. waar papa herbert in de oorspronkelijke zeven delen een bij tijd en wijle ongemakkelijke schrijfstijl had waarbij soms teveel dingen ter invulling van lezer werd gelaten - wat op zich wel stimulerend werkt - en het vertikte om iets twee keer uit te leggen, doet zoon brian plus zijn hulpje aan forse bladvulling: karaktertrekken worden tot vervelens toe verklaard, het waarom achter plotlijnen is al mijlenver te ontdekken, de karakters zijn plat en simplistisch. het allerergste is echter dat het ontstaan van de belangrijkste partijen in het latere duin gebeuren (deze verhalen gebeuren 10.000 jaar daarvoor) - zoals de bene gesserit, de tleilaxu, het ruimtegilde, de vrijmannen, de historische vete tussen de atreides en harkonnens - zo slap en onbeholpen erbij worden gehaald, dat het afbreuk gaat doen aan de oorspronkelijke duinbeleving. op het belachelijke af allemaal. maar als duinfanaat lees je natuurlijk toch.
j.g. ballard - supercannes
wat kan ik zeggen? niets minder dan geniaal! zelfs beter dan mijn verwachtingen. moeilijk in kort na te vertellen allemaal; laat ik het er op houden dan ballard me mee liet denken met het verhaal en dat ik het vrijwel nooit bij het rechte eind had. wat hij ook doet is een beeld schetsen van een mogelijke toekomst net om de hoek, zonder waardeoordeel beschreven; de man laat je nadenken en maakt het je nergens gemakkelijk, je eventuele waardeoordelen mag je zelf invullen. fascinerend en verslavend. het moge duidelijk zijn dat j.g. ballard de komende tijd hier op zware rotatie gaat.
toen dit alles uit was ben ik maar weer eens begonnen aan een lekker simpel, oppervlakkig sf-avonturenboek van jack vance. altijd leuk voor de momenten dat je niet wil nadenken, en na een ballard vond ik het wel toepasselijk.
21.7.05
op de camping!
zo, 'k ga jullie even allemaal verlaten om met eega een dikke twee weken naar bretagne te gaan. fijn in een tentje, stapel boeken mee (eindelijk mijn eerste j.g. ballard lezen: super-cannes!), frans wijntje erbij; mij hoor je niet klagen. wat zeg ik, mij hoor je helegaar niet, want twee weken geen computer, geen internet, geen schrijverij. tot later!
20.7.05
brand de zonneschijn
natuurlijk weer meegedaan aan het subscompilatieproject, en iemand uit den bosch heeft de volgende zomerinterpretatie gekregen:
1. pink floyd - set controls for the heart of the sun
2. motorpsycho - mad sun
3. stars of the lid - sun drugs
4. junior boys - under the sun
5. keijo - the second sunset
6. boards of canada - turquoise hexagon sun
7. comets on fire - the antler of the midnight sun
8. markus guentner - sommergewitter
9. m83 - lower your eyelids to die with the sun
10. sunn o))) - nn o)))
best zonnig voor mijn doen, of in ieder geval zoals ernst-jan al zei: broeierig. kan ik me wel in vinden.
zelf heb ik van stereojoris een heel ander soort compilatie gekregen, vol zonnige indiepop die direct mee te neuriën is. even wennen natuurlijk, maar volgens mij erg aangenaam op weg naar bretagne komende vrijdag, die liedjes van beulah, the dirtbombs, maria taylor en de welbekende vele anderen. veel dank joris!
1. pink floyd - set controls for the heart of the sun
2. motorpsycho - mad sun
3. stars of the lid - sun drugs
4. junior boys - under the sun
5. keijo - the second sunset
6. boards of canada - turquoise hexagon sun
7. comets on fire - the antler of the midnight sun
8. markus guentner - sommergewitter
9. m83 - lower your eyelids to die with the sun
10. sunn o))) - nn o)))
best zonnig voor mijn doen, of in ieder geval zoals ernst-jan al zei: broeierig. kan ik me wel in vinden.
zelf heb ik van stereojoris een heel ander soort compilatie gekregen, vol zonnige indiepop die direct mee te neuriën is. even wennen natuurlijk, maar volgens mij erg aangenaam op weg naar bretagne komende vrijdag, die liedjes van beulah, the dirtbombs, maria taylor en de welbekende vele anderen. veel dank joris!
16.7.05
meisjesmuziek
zie hier hanne hukkelberg, mijn nieuwe favoriete meisje. en niet alleen om haar schattige verschijning, ook haar muziek is prachtig. ze komt uit noorwegen, dus muzikanten uit de jaga/shining-hoek zijn onvermijdelijk, en eigenlijk is dat nog steeds een pluspunt: die typische saxofoonlijntjes en arrangementen passen perfect bij de ingetogen luisterliedjes en speelse experimenten van onze hanne. ze lijkt zich trouwens af en toe iets te verliezen in weirde melodietjes, maar ik vergeef het haar graag, little things is een prachtplaat.
mia doi todd is op een of andere manier erg goed in staat om dicht bij me te komen, terwijl ze over het algemeen vrij brave folky liedjes maakt. een stukje warmbloediger dan hanne, hoewel ik het behoorlijk koud krijg van 'luna lune'. het sterkst is ze echter als ze haar breekbare stem laat begeleiden door uitgespacede stoners van dead meadow: 'the way' klinkt als bardo pond met verbeterd popgevoel. manzanita benadert daarmee bijna mijn gevoel van perfectie, maar helaas vond mia het nodig om een echt reggaeliedje te maken. en ik heb een hekel aan reggae. veels te vrolijk. past trouwens ook helemaal niet bij de rest van dit ingetogen album.
en hoe kun je voor emiliana torrini nu geen zwak krijgen? is het niet om haar verschijning dan wel om haar lieve liedjes die veel dieper gaan dan het zonnige uiterlijk doen vermoeden. lichtvoetige, nick drake-achtige pracht vol gevoel voor understatement. het muzikale equivalent van ergens aan de rand van een bos langs een kabbelend beekje te zitten, kijkend hoe de zon laat in de middag steeds verder naar het westen trekt.
jaja, het zit wel goed tussen bas en de muzikale meisjes dit jaar.
6.7.05
warm of koud
het mooie aan onderstaande recepten is dat ze zowel warm als koud heel goed te eten zijn. wel handig op hete zomerdagen, of alleen maar 's morgens tijd hebt om te koken.
griekse saucijsjes
500 gram gehakt (half-om-half)
1/2 tl kaneel
100 ml rode wijn
rasp van een kleine sinaasappel
verse tijm en/of peterselie
1 teen knoflook
peper & zout
alles goed door elkaar mengen en minstens een uur - maar liever een nachtje - in de koelkast laten staan. daarna kleine worstjes van draaien en op een ovenplaat met bakpapier onder de grill leggen. na een kwartier even draaien en dan nog eens 10 minuten tot en kwartier verder grillen tot ze rondom bruin zijn. in een pan braden kan ook, maar is minder lekker dan onder de grill. de saucijsjes smaken zowel warm als koud heerlijk.
hierbij is een couscous schotel erg lekker:
250 gram couscous
1 bakje kerstomaatjes
1 teen knoflook
1 kleine aubergine
een flinke lading verse munt, peterselie en basilicum
1 bouillonblokje (kip)
olijfolie
citroensap
peper & zout
snijdt de kerstomaatjes in vieren en de knoflook in zo dun mogelijke plakjes, en men ze vervolgens door elkaar. laat minstens een half uur staan om de knoflook in de tomaatjes te laten trekken. snijdt de aubergine in blokjes en bak ze in olijfolie op matig vuur zeker tien minuten tot ze volkomen gaar zijn. laat ze een beetje afkoelen en doe ze door het tomaat-knoflook mengsel.
vervolgens maak je een halve liter bouillon van kokend water en het bouillonblokje, doe je de couscous in een ruime kom, en schenk je er net zoveel bouillon bij zodat hij 1 centimeter boven de couscous uitkomt. dit laat je gewoon een aantal minuten staan. nu kun de tomaat, knoflook en aubergine erbij doen, net als de fijn gesneden verse kruiden. de couscous maak je af door er peper en zout op te strooien, en een flinke scheut olijfolie en het sap van een citroen er aan toe te voegen.
nu kun je direct gaan eten, of je laat het afkoelen in de koelkast tot net onder kamertemperatuur. wat pitabroodjes erbij, wellicht een flinke dot dikke yoghurt: hemels!
griekse saucijsjes
500 gram gehakt (half-om-half)
1/2 tl kaneel
100 ml rode wijn
rasp van een kleine sinaasappel
verse tijm en/of peterselie
1 teen knoflook
peper & zout
alles goed door elkaar mengen en minstens een uur - maar liever een nachtje - in de koelkast laten staan. daarna kleine worstjes van draaien en op een ovenplaat met bakpapier onder de grill leggen. na een kwartier even draaien en dan nog eens 10 minuten tot en kwartier verder grillen tot ze rondom bruin zijn. in een pan braden kan ook, maar is minder lekker dan onder de grill. de saucijsjes smaken zowel warm als koud heerlijk.
hierbij is een couscous schotel erg lekker:
250 gram couscous
1 bakje kerstomaatjes
1 teen knoflook
1 kleine aubergine
een flinke lading verse munt, peterselie en basilicum
1 bouillonblokje (kip)
olijfolie
citroensap
peper & zout
snijdt de kerstomaatjes in vieren en de knoflook in zo dun mogelijke plakjes, en men ze vervolgens door elkaar. laat minstens een half uur staan om de knoflook in de tomaatjes te laten trekken. snijdt de aubergine in blokjes en bak ze in olijfolie op matig vuur zeker tien minuten tot ze volkomen gaar zijn. laat ze een beetje afkoelen en doe ze door het tomaat-knoflook mengsel.
vervolgens maak je een halve liter bouillon van kokend water en het bouillonblokje, doe je de couscous in een ruime kom, en schenk je er net zoveel bouillon bij zodat hij 1 centimeter boven de couscous uitkomt. dit laat je gewoon een aantal minuten staan. nu kun de tomaat, knoflook en aubergine erbij doen, net als de fijn gesneden verse kruiden. de couscous maak je af door er peper en zout op te strooien, en een flinke scheut olijfolie en het sap van een citroen er aan toe te voegen.
nu kun je direct gaan eten, of je laat het afkoelen in de koelkast tot net onder kamertemperatuur. wat pitabroodjes erbij, wellicht een flinke dot dikke yoghurt: hemels!
30.6.05
tom cruise is
een gevaarlijke, arrogante, domme man. ik zal de eerste zijn om te bevestigen dat psychiatrie nog niet zo hele lang geleden een slecht onderbouwde wetenschap was, met veel excessen in de praktijk. de laatste jaren is er echter op het gebied van de biologische psychiatrie enorm veel vooruitgang geboekt, met zeer aansprekende resultaten op allerhande gebieden (let wel, ik propageer hier niet alleen een biologische benadering van psychiatrische problematiek - een juiste behandeling trekt zich niets aan van biologische en psychologische grenzen).
maar als je de man hoort praten over psychiatrie, wat hij vervolgens een pseudo-wetenschap noemt, is het duidelijk dat de man zelf ook psychotisch is (zie ook zijn scientology-fanatisme). hij zeikt actrice brooke shields af omdat ze, om uit een zware postnatale depressie te komen, een anti-depressivum gebruikte. hij noemt haar een drugsverheerlijkster.
als de interviewer bij cnn hem hier vragen over stelt, komt de narcist in cruise volledig naar buiten: "you don't know the history of psychiatry. i do." vervolgens wordt het nog erger, als de interviewer een weerwoord geeft op cruise's tirade tegen ritalin: ""matt, matt, you don't even -- you're glib. you don't even know what ritalin is. if you start talking about chemical imbalance, you have to evaluate and read the research papers on how they came up with these theories, matt, ok. that's what i've done."
en reken maar dat hij het meent: zijn optreden was doorspekt met eng fanatisme, de man had bijna een bezeten blik in zijn ogen. mooie katie holmes doet hem duidelijk geen goed. katie, denk aan je gezondheid en maak dat je wegkomt!
maar als je de man hoort praten over psychiatrie, wat hij vervolgens een pseudo-wetenschap noemt, is het duidelijk dat de man zelf ook psychotisch is (zie ook zijn scientology-fanatisme). hij zeikt actrice brooke shields af omdat ze, om uit een zware postnatale depressie te komen, een anti-depressivum gebruikte. hij noemt haar een drugsverheerlijkster.
als de interviewer bij cnn hem hier vragen over stelt, komt de narcist in cruise volledig naar buiten: "you don't know the history of psychiatry. i do." vervolgens wordt het nog erger, als de interviewer een weerwoord geeft op cruise's tirade tegen ritalin: ""matt, matt, you don't even -- you're glib. you don't even know what ritalin is. if you start talking about chemical imbalance, you have to evaluate and read the research papers on how they came up with these theories, matt, ok. that's what i've done."
en reken maar dat hij het meent: zijn optreden was doorspekt met eng fanatisme, de man had bijna een bezeten blik in zijn ogen. mooie katie holmes doet hem duidelijk geen goed. katie, denk aan je gezondheid en maak dat je wegkomt!
28.6.05
zomer ambient cdr
01. colleen - floating in the clearest night
02. alva noto & ryuichi sakamoto - insen 1
03. brian eno - dunwich beach, autumn, 1960
04. bohren & der club of gore - daumen
05. the dead texan - the 6 million dollar sandwich
06. eluvium - we say goodbye to ourselves
07. harold budd - arabesque 3
08. markus guentner - hotel shanghai
09. stars of the lid - the atomium part 1
10. william basinski - melancholia #2
11. aix em klemm - the girl with the flesh colored crayon
02. alva noto & ryuichi sakamoto - insen 1
03. brian eno - dunwich beach, autumn, 1960
04. bohren & der club of gore - daumen
05. the dead texan - the 6 million dollar sandwich
06. eluvium - we say goodbye to ourselves
07. harold budd - arabesque 3
08. markus guentner - hotel shanghai
09. stars of the lid - the atomium part 1
10. william basinski - melancholia #2
11. aix em klemm - the girl with the flesh colored crayon
27.6.05
metallicaan
nu ik some kind of monster eindelijk heb gezien - en dus ook alle metallica albums in mijn bezit weer heb beluisterd -, voel ik dat er een flinke beschouwing op touw staat over metallica en mij. ik weet nog niet waar ik de tijd vandaan moet gaan halen, maar het is iets dat eruit lijkt te móeten, voor mijn eigen gemoedsrust. hele theorieën beginnen te borrelen, net zoals subjectivistische analyses van de verschillende periodes. duidelijk is in ieder geval dat het hoofdstuk metallica voor mij nog lang niet gesloten is. het lijkt er trouwens op dat ik st. anger alsnog goed ga vinden, maar zeker weten doe ik het nog steeds niet.
26.6.05
heet...
fuck zeg, wat was het heet de afgelopen week. geen zin om te schrijven. verlammend. gisteren was het gelukkig wat afgekoeld, maar in zaal belgië was daar helaas niets van te merken. sterker nog, ik kan me niet herrinneren dat ik het ooit zo warm heb gehad. samen met hans van km zat ik op het balkonnetje om naar wolf eyes en sunn o))) te zien en horen, waarbij de temperatuur echt wel boven de 40ºc kwam. echt, zelfs tijdens een non-aktiviteit als gewoon op mijn kont zitten, liepen de straaltjes zweet letterlijk van mijn benen af. niet meer normaal.
het kwam wolf eyes en hun muziek bepaald niet ten goede. niet alleen viel de stroom op het podium tot drie keer toe uit, ook de hoogst kille noise deed het niet echt lekker in deze sauna. de ernstig verontrustende muziek - zo nihilistisch en zwart als maar zijn kan - heeft -10ºc nodig om optimaal tot zijn recht te komen. de combinatie van totaal melodieloze ruis, schel gebeuk en de onmenselijke schreeuwpartijen, en de ondraaglijke hitte, maakte het op sommige momenten niet om door te komen. de band was zelf ook niet tevreden trouwens.
de idioten van sunn o))) kwamen zelfs in deze heteluchtoven met hun monnikspijen aankakken. Niet te geloven. hun geluidsgolven kliefden zich op de inmiddels bekende wijze door de hitte heen, zich niets aantrekkend van enig ongemak. op de een of andere manier werkte de hitte bij sunn o))) niet als tegenstander; de riffs leken de hitte te omarmen. toen in de tweede helft atilla cishar zijn zangdrones en chants-grunts kwam toevoegen werd de sfeer zelfs eng en angstaanjagend. de hel was heel dichtbij, zullen we maar zeggen.
het was zwaar, maar hans en ik waren erbij.
het kwam wolf eyes en hun muziek bepaald niet ten goede. niet alleen viel de stroom op het podium tot drie keer toe uit, ook de hoogst kille noise deed het niet echt lekker in deze sauna. de ernstig verontrustende muziek - zo nihilistisch en zwart als maar zijn kan - heeft -10ºc nodig om optimaal tot zijn recht te komen. de combinatie van totaal melodieloze ruis, schel gebeuk en de onmenselijke schreeuwpartijen, en de ondraaglijke hitte, maakte het op sommige momenten niet om door te komen. de band was zelf ook niet tevreden trouwens.
de idioten van sunn o))) kwamen zelfs in deze heteluchtoven met hun monnikspijen aankakken. Niet te geloven. hun geluidsgolven kliefden zich op de inmiddels bekende wijze door de hitte heen, zich niets aantrekkend van enig ongemak. op de een of andere manier werkte de hitte bij sunn o))) niet als tegenstander; de riffs leken de hitte te omarmen. toen in de tweede helft atilla cishar zijn zangdrones en chants-grunts kwam toevoegen werd de sfeer zelfs eng en angstaanjagend. de hel was heel dichtbij, zullen we maar zeggen.
het was zwaar, maar hans en ik waren erbij.
16.6.05
oh susanna
even voor de duidelijkheid: lees hier waarom u direct, stante pede en wel nu list of lights and buoys van susanna and the magical orchestra moet gaan luisteren. u wilt toch geen harteloze bastaard zijn? nou dan!
14.6.05
metal up your ass!
ok, je moet even registreren, maar dat is een kleine moeite om een lekker uitgebreide en redelijk pittige metallica-quiz te doen. ik eindigde op 380 punten (van de 500), toch niet slecht vind ik zelf. metal!
ben benieuwd
"david sylvian is currently working on the final mixes of a collaborative album with steve jansen and burnt friedman. the project has yet to be named, but it promises to be an exceptional group album. we will have more news on this release during the coming months. the release date is set for autumn."
(via)
(via)
10.6.05
passione!
als je het een beetje hier volgt weet je dat ik grote fan ben van de italiaanse keuken. die mogelijkheden, de vele subtiele smaken, de grote variatie: de beste keuken die er is. ik heb ook een heel aantal goede italiaanse kookboeken ("smakelijk italië" blijft mijn bijbel, wellicht is hij bij de slegte nog wel te vinden) en daar heb ik nu weer een nieuwe aan toegevoegd:
geschreven door gennaro contaldo, een echte italiaan in london (en bekend omdat hij heer oliver heeft opgeleid). en echt: het is een prachtig boek met authentiek italiaanse recepten, ongekunsteld en aards. geen 'bedachte' dingen die tv-koks vaak plegen te maken, maar eerlijke en redelijk simpel te maken dingen als vitello alla genovese (gestoofd kalfsvlees met uien), orata in aqua pazza (zeebrasem met kerstomaatjes), semifreddo di mandorle e cioccolato vianco (semifreddo van amandelen en wiite chocolade) en eenvoudige pastagerechten als tagliatelle con tonno, limone e rucola (pasta met tonijn, citroen en rucola). en die laatste ga ik vanavond maken:
je kookt de pasta en ondertussen maak je de saus door een blikje tonijn (in olijfolie, niet in water) fijn te prakken, om die vervolgens in een pan te doen waar je net wat knoflook hebt gefruit in olijfolie. de rucola (heb ik in eigen tuin, smaakt een stuk sterker dan die in de winkel) even in wat kleinere stukjes trekken en dan samen het rasp en sap van een citroen bij de tonijn en knoflook doen. dit bij de al dente gekookte pasta doen, lekker wat peper en zeezout erop en dan ben je al klaar. zo simpel, zo lekker. dit kan iedereen toch?
het mooie van het boek is ook dat contaldo verhaalt (en verhalen vertellen kan hij goed) over zijn jeugd in een klein dorpje aan de zuid-italiaanse kust, met de heuvels ook vlakbij. mooi om te lezen dat daar de tijd lang heeft stilgestaan en dat ze tot op de dag van vandaag vaak leven van hetgene de zee en het land opbrengt. passione! is een echte aanrader voor de liefhebbers van de authentieke italiaanse keuken.
geschreven door gennaro contaldo, een echte italiaan in london (en bekend omdat hij heer oliver heeft opgeleid). en echt: het is een prachtig boek met authentiek italiaanse recepten, ongekunsteld en aards. geen 'bedachte' dingen die tv-koks vaak plegen te maken, maar eerlijke en redelijk simpel te maken dingen als vitello alla genovese (gestoofd kalfsvlees met uien), orata in aqua pazza (zeebrasem met kerstomaatjes), semifreddo di mandorle e cioccolato vianco (semifreddo van amandelen en wiite chocolade) en eenvoudige pastagerechten als tagliatelle con tonno, limone e rucola (pasta met tonijn, citroen en rucola). en die laatste ga ik vanavond maken:
je kookt de pasta en ondertussen maak je de saus door een blikje tonijn (in olijfolie, niet in water) fijn te prakken, om die vervolgens in een pan te doen waar je net wat knoflook hebt gefruit in olijfolie. de rucola (heb ik in eigen tuin, smaakt een stuk sterker dan die in de winkel) even in wat kleinere stukjes trekken en dan samen het rasp en sap van een citroen bij de tonijn en knoflook doen. dit bij de al dente gekookte pasta doen, lekker wat peper en zeezout erop en dan ben je al klaar. zo simpel, zo lekker. dit kan iedereen toch?
het mooie van het boek is ook dat contaldo verhaalt (en verhalen vertellen kan hij goed) over zijn jeugd in een klein dorpje aan de zuid-italiaanse kust, met de heuvels ook vlakbij. mooi om te lezen dat daar de tijd lang heeft stilgestaan en dat ze tot op de dag van vandaag vaak leven van hetgene de zee en het land opbrengt. passione! is een echte aanrader voor de liefhebbers van de authentieke italiaanse keuken.
5.6.05
ik haat volksfeesten
gisteren bij de voorbeschouwing veel last van plaatsvervangende schaamte toen ik het oranjelegioen in vol ornaat bezig zag. wat een walgelijk en vooral stompzinnig gedoe, al geschreeuw en die droogroeikano's etc.
de wedstrijd zelf was op de beste momenten heel redelijk. roemenië was natuurlijk ook maar een zwakke broeder, maar toch: de vechtlust van kuijt is altijd leuk, en van der vaart begint langzaam maar zeker weer zijn oude vorm terug te vinden. hij lijkt fysiek ook beter in vorm dan een paar maanden geleden, dus ik heb er wel vertrouwen in. heb ik ook wel in bommeltje, hoewel hij gisteren erg onopvallend was. ik heb het echt steeds minder in van nistelrode, wat een lelijke voetballer is dat eigenlijk. totaal geen gevoel voor stijl, absoluut geen souplesse, moeizaam gestrompel in plaats van een geren. zijn enige pluspunt is zijn scoringsvermogen, maar als dat niet wil blijft er niets meer over. geef mij maar een voorhoede met van persie en robben op de vleugels (de eerste heeft - gezien zijn passjes - heel goed naar bergkamp gekeken, de tweede is een echte en dus wisselvallige linksbuiten) en kuijt in het centrum, dan gebeurt er tenminste nog wat leuks om naar te kijken. bij nistelrode kreeg ik gistren herhaaldelijk het gevoel van "verlos die jongen toch uit zijn lijden". en als hij nu nog voor elke meter vocht was het geen probleem, maar hij bleef maar balletjes afwachten en de statische spits uithangen. en dat mag alleen als je van basten heet.
voor esthetiek lijkt even minder plaats - hoewel van der vaart en robben hier en daar toch iets durfden te etaleren - maar het noeste werkvoetbal met bij tijd en wijle goed positiespel zou volgend jaar nog wel eens ver kunnen komen.
de wedstrijd zelf was op de beste momenten heel redelijk. roemenië was natuurlijk ook maar een zwakke broeder, maar toch: de vechtlust van kuijt is altijd leuk, en van der vaart begint langzaam maar zeker weer zijn oude vorm terug te vinden. hij lijkt fysiek ook beter in vorm dan een paar maanden geleden, dus ik heb er wel vertrouwen in. heb ik ook wel in bommeltje, hoewel hij gisteren erg onopvallend was. ik heb het echt steeds minder in van nistelrode, wat een lelijke voetballer is dat eigenlijk. totaal geen gevoel voor stijl, absoluut geen souplesse, moeizaam gestrompel in plaats van een geren. zijn enige pluspunt is zijn scoringsvermogen, maar als dat niet wil blijft er niets meer over. geef mij maar een voorhoede met van persie en robben op de vleugels (de eerste heeft - gezien zijn passjes - heel goed naar bergkamp gekeken, de tweede is een echte en dus wisselvallige linksbuiten) en kuijt in het centrum, dan gebeurt er tenminste nog wat leuks om naar te kijken. bij nistelrode kreeg ik gistren herhaaldelijk het gevoel van "verlos die jongen toch uit zijn lijden". en als hij nu nog voor elke meter vocht was het geen probleem, maar hij bleef maar balletjes afwachten en de statische spits uithangen. en dat mag alleen als je van basten heet.
voor esthetiek lijkt even minder plaats - hoewel van der vaart en robben hier en daar toch iets durfden te etaleren - maar het noeste werkvoetbal met bij tijd en wijle goed positiespel zou volgend jaar nog wel eens ver kunnen komen.
even een vraagje
en dan specifiek aan de heren omar en vincent, en wellicht ook aan gerard en willem aangezien ik ze tot de kenners reken als het gaat om beats en aanverwanten: waar moet ik lawrence positioneren? na zijn heerlijke tracks op superpitchers today heb ik zijn the night will last forever gedownload, en ik ben zwaar onder de indruk van de aanwezige sferen - die ik nog maar eens als 'dromerig', 'kosmisch' en 'ruimtelijk' wil omschrijven, bij gebrek aan kennis en meer inspiratie. hoe noem je deze muziek eigenlijk? zijn er soortgenoten? want als dat zo is moet ik acuut ook die kant op. schitterende pracht die me nog beter bevalt dan today, want daar staan toch ook wel een paar minder boeiende tracks tussen.
4.6.05
black oni
toch heeft dat wel iets: jarenlang wel bewust zijn dat een band bestaat, maar nooit de moeite nemen om uit te vinden of het misschien wel iets voor je is. ik herinner me nog mijn eerste talk talk ervaring, nu een jaar of twee geleden denk ik. ik schrok me helemaal wezenloos, zo goed vond ik spirit of eden, en even later ook nog laughing stock. deze laatste is inmiddels mijn na één-na-favoriete album ooit, net achter a love supreme van coltrane.
niet dat ik nu precies zo'n zelfde ervaring heb gekregen, maar damn: toen eerdere deze week voor het eerst iets van guapo neerhaalde - onder het mom van "hmm, toch maar es doen" - viel ik ook hier bijkans van mijn stoel. black oni - uitgekomen in maart van dit jaar - blijkt zoveel aspecten te bevatten die helemaal mijn ding zijn: donker sfeertje, dissonante akkoorden, progrock, avantrock, postrock, ambient, uitgesponnen tracks, hardcore-achtige intensiteit. blijkt het al de zesde plaat te zijn van engelse drietal te zijn. waar heb ik al die jaren gezeten? vraag je je dan af.
maar nee, ik ga het me niet langer afvragen, ik ga gewoon verder met genieten. guapo lijkt een welhaast perfecte band voor bas, dus ze zijn nog lang niet van me af.
31.5.05
aanpassen
zo, niets leuker dan lijstjes aanpassen. mijn lijst met 2005 toppers is behoorlijk aan verandering onderhevig. zo heb ik er untilted van autechre instaan, maar ik draai hem nu al nauwelijks meer. geen goed teken, en dat bij een plaat die eerder de 'misschien wel beste autechre plaat' noemde. het kan verkeren.
ook six organs of admittance gaat afvallen. niets mis mee hoor, maar school of the flower is inmiddels niet meer heel erg boeiend.
nieuwkomers: with teeth van nine inch nails. de plaat blijkt verslavend lekker, zo'n erg prettig patatje oorlog dat weliswaar voorspelbaar is maar toch altijd stiekem weer overheerlijk. met afstand mijn meest gedraaid album van de laatste twee weken.
ben trouwens ook aangestoken door het superpitcher-virus (willem is aanstichter): today is een bijna vijf kwartier lange kosmische droomtrip door een utopisch universum. daar doe ik het wel voor!
ook heel fijn: shakey van pit er pat, een beschaafd geschift trio dat het voor elkaar krijgt om de avantprog van de vroege soft machine te koppelen aan de pure pop van pinback. nauwelijks iets bij voor te stellen, zo'n vergelijking, maar potdomme, it's the best i can do right now.
en eindelijk kan ik een earth-album fantastisch vinden! legacy of dissolution is dan ook een remixding, waarbij vooral mogwai en het onvermijdelijke sunn o))) voor de beste interpretaties zorgen. kan ik er trouwens ook even bijzeggen dat ik erg uitkijk naar de nieuwe ginnungagap (remeindre) en vooral de nieuwe drie kwartier durende khanate ep (capture & release, twee 'liedjes').
na wat meer luisterbeurten toch ook besloten fade to white van bj nilsen erbij te zetten. na wat achteraf blijkt een bijna-overdosis aan ambient/drones te hebben gehad in 2004 begint nu eindelijk weer genoeg geduld te ontstaan om er dieper in gaan zitten.
oh ja, rune grammofon lijkt list of lights and buoys van susanna and the magical orchestra alsnog hier te gaan uitbrengen (eigenlijk van vorig jaar). als dat waar is zet ik hem er direct in, want ik heb die fabeltastische plaat pas dit jaar ontdekt. vooral de dolly parton-cover 'jolene' is zo tranentrekkend mooi dat vrijwel alles in de lijst in het niet valt.
ook six organs of admittance gaat afvallen. niets mis mee hoor, maar school of the flower is inmiddels niet meer heel erg boeiend.
nieuwkomers: with teeth van nine inch nails. de plaat blijkt verslavend lekker, zo'n erg prettig patatje oorlog dat weliswaar voorspelbaar is maar toch altijd stiekem weer overheerlijk. met afstand mijn meest gedraaid album van de laatste twee weken.
ben trouwens ook aangestoken door het superpitcher-virus (willem is aanstichter): today is een bijna vijf kwartier lange kosmische droomtrip door een utopisch universum. daar doe ik het wel voor!
ook heel fijn: shakey van pit er pat, een beschaafd geschift trio dat het voor elkaar krijgt om de avantprog van de vroege soft machine te koppelen aan de pure pop van pinback. nauwelijks iets bij voor te stellen, zo'n vergelijking, maar potdomme, it's the best i can do right now.
en eindelijk kan ik een earth-album fantastisch vinden! legacy of dissolution is dan ook een remixding, waarbij vooral mogwai en het onvermijdelijke sunn o))) voor de beste interpretaties zorgen. kan ik er trouwens ook even bijzeggen dat ik erg uitkijk naar de nieuwe ginnungagap (remeindre) en vooral de nieuwe drie kwartier durende khanate ep (capture & release, twee 'liedjes').
na wat meer luisterbeurten toch ook besloten fade to white van bj nilsen erbij te zetten. na wat achteraf blijkt een bijna-overdosis aan ambient/drones te hebben gehad in 2004 begint nu eindelijk weer genoeg geduld te ontstaan om er dieper in gaan zitten.
oh ja, rune grammofon lijkt list of lights and buoys van susanna and the magical orchestra alsnog hier te gaan uitbrengen (eigenlijk van vorig jaar). als dat waar is zet ik hem er direct in, want ik heb die fabeltastische plaat pas dit jaar ontdekt. vooral de dolly parton-cover 'jolene' is zo tranentrekkend mooi dat vrijwel alles in de lijst in het niet valt.
30.5.05
kyuss cdr
01. thumb
02. odyssey
03. demon cleaner
04. fatso forgetso
05. catamaran
06. spaceship landing
07. 50 million year trip (downside up)
08. phototropic
09. gardenia
10. el rodeo
11. supa scoopa and mighty scoop
12. whitewater
13. yeah
02. odyssey
03. demon cleaner
04. fatso forgetso
05. catamaran
06. spaceship landing
07. 50 million year trip (downside up)
08. phototropic
09. gardenia
10. el rodeo
11. supa scoopa and mighty scoop
12. whitewater
13. yeah
22.5.05
bedanketen
mijn pa en schoonpa hebben me erg goed geholpen met de nieuwe oprit (erg mooi geworden, dank u), dus heb ik gisteren een luxe etentje gegeven voor mijn ouders en schoonouders. gaat u er maar even voor zitten.
simpel beginnen: een stukje geroosterde ciabatta met daarop een langzaam geroosterde tomaat, volgestopt met knoflook. heerlijk, makkelijk, goeie opening.
daarna hetgene wat het meeste tijd heeft gekost: zelfgemaakte ravioli's. paar weken geleden heb ik een pastamachine gekregen, ik had niet gedacht dat het verschil tussen winkelpasta en zelfgemaakt spul zo groot was. de ravioli's heb ik gisteren gevuld met een mengsel van ricotta, pijnboompitten, basilicum, peterselie, op smaak gebracht met veel nootmuskaat, zwarte peper en zout (hoort eigenlijk parmezaanse kaas bij, maar dat eet bas natuurlijk niet; gebruik dan trouwens minder zout). bij serveren een beetje olijfolie en een lepeltje pesto erbij: geweldig lekker! echt zalig, hoewel het veel werk was. maak ze trouwens niet te lang voordat je ze kookt, want dan gaan ze plakken en gaat de vulling doorlekken en al die shit. niet fijn.
hoofdgerecht: tilapiafilet in folie, met daarin ook nog witte wijn, boter, saffraan, lenteui en peterselie (kwartier in de oven). daarbij geroosterde krieltjes op smaak gebracht met tijm en knoflook (uurtje in de oven), geroosterde groene asperges besprenkeld met balsamicoazijn, en panzanella, een italiaanse salade met tomaten, uien (en wat je verder wil) en stukjes ciabatta.
en als zoete zaligheid: in gezoete balsamicoazijn gemarineerde aardbeien met mascarponeroom (op smaak gebracht met vanille en wat suiker). klinkt bizar, die marinade van azijn bij een dessert (vonden mijn ouders ook), maar het resultaat is fenomenaal. proeven is geloven.
verdere details over de recepten kunt u middels een mailtje zo van me krijgen, maar ik wilde u het menu niet onthouden.
simpel beginnen: een stukje geroosterde ciabatta met daarop een langzaam geroosterde tomaat, volgestopt met knoflook. heerlijk, makkelijk, goeie opening.
daarna hetgene wat het meeste tijd heeft gekost: zelfgemaakte ravioli's. paar weken geleden heb ik een pastamachine gekregen, ik had niet gedacht dat het verschil tussen winkelpasta en zelfgemaakt spul zo groot was. de ravioli's heb ik gisteren gevuld met een mengsel van ricotta, pijnboompitten, basilicum, peterselie, op smaak gebracht met veel nootmuskaat, zwarte peper en zout (hoort eigenlijk parmezaanse kaas bij, maar dat eet bas natuurlijk niet; gebruik dan trouwens minder zout). bij serveren een beetje olijfolie en een lepeltje pesto erbij: geweldig lekker! echt zalig, hoewel het veel werk was. maak ze trouwens niet te lang voordat je ze kookt, want dan gaan ze plakken en gaat de vulling doorlekken en al die shit. niet fijn.
hoofdgerecht: tilapiafilet in folie, met daarin ook nog witte wijn, boter, saffraan, lenteui en peterselie (kwartier in de oven). daarbij geroosterde krieltjes op smaak gebracht met tijm en knoflook (uurtje in de oven), geroosterde groene asperges besprenkeld met balsamicoazijn, en panzanella, een italiaanse salade met tomaten, uien (en wat je verder wil) en stukjes ciabatta.
en als zoete zaligheid: in gezoete balsamicoazijn gemarineerde aardbeien met mascarponeroom (op smaak gebracht met vanille en wat suiker). klinkt bizar, die marinade van azijn bij een dessert (vonden mijn ouders ook), maar het resultaat is fenomenaal. proeven is geloven.
verdere details over de recepten kunt u middels een mailtje zo van me krijgen, maar ik wilde u het menu niet onthouden.
12.5.05
something to say
hè hè, daar zijn we ook weer eens. ben nu eindelijk over de voetbaldrama's van vorige week. dan kunnen sommige anderen wel aan de haal gaan met hun tien meest irritante ploegen, bij mij moet ik constateren dat esthetiek en irritatie geen rol meer spelen als er nationalisme in het spel komt. bas is gewoon voor de nederlandse ploegen in de europacup wedstrijden. daarom was vorige week zo verschrikkelijk, zo'n immens drama, zo intens verdrietig. ik moest meehuilen met barry van galen terwijl het een etterbak eerste klas is. zegt genoeg.
muziek? ja, ook nog. ik vind de nieuwe kane-single erg goed, alleen jammer dat dinand bij die band zingt. dinand is de brute verkrachter van een lekker liedje: prettige melodie, transparant geluid, heerlijke drumdrive door martijn bosman (superdrummer!), maar die ongelooflijk aangezette dramazang van dinand is te erg voor woorden. wat een lul.
gelukkig hebben we boards of canada nog. luisterend naar onze schotse boys valt me elke keer weer op dat ze buiten onze tijd staan. het zijn bevroren momenten in de tijd, maar nooit de tegenwoordige tijd. nostalgie van een jaar of 70 geleden, 140 jaar de toekomst in, spelende kinderen in een speeltuin met zwembad in de jaren 50, ik hoor het er allemaal in. maar ze komen nooit in het nu, en het is misschien wel daarom dat het zo heerlijk wegvluchten is met boards of canada. even terugtrekken uit de realiteit van bush in limburg en de europese grondwet. ik snak naar de volgende boards.
ook leuk: de nieuwe nine inch nails. with teeth klinkt direct bekend, er worden geen nieuwe paden ingeslagen, hoogstens meer pop en minder noise. lekker hoor, en een genot in de auto. opvallend wel dat nine inch nails eigenlijk steeds meer klinkt als stabbing westward, een band waarvan altijd werd gezegd dat ze op nin leken. ik vond ze altijd vooral veel poppier dan nin. de meester imiteert de leerling zullen we maar zeggen.
in het kader van dreutelende moeilijkdoenerij bevalt op dit moment vooral het finse keijo met unfolding emptiness me: redelijk naargeestig gedrone met een lichte folktic. erg mooi. de drones van asva - mij verder ook onbekend - op hun futurists against the ocean zijn dan weer diep in de doom geworteld en dan heb je bij mij al veel gewonnen. de diamanda galas-achtige sirene maakt het er nog mooier op, en in mijn geest zie ik binnenkort stephen o'malley een metalen ondergrond vormen voor lisa gerrard. ik droom nog even verder.
op geisterfaust hebben bohren & der club of gore hun doomjazz achter zich gelaten, maar potdomme zeg, hun vrijwel stilstaande minimale ambientjazz is minstens even prachtig. daar doe ik het ook wel voor, hoewel het op zich jammer is dat die inktzwarte steegjes niet meer worden opgezocht. ik vraag me alleen af waarom ze nog een drummer in de line-up hebben.
meest indrukwekkende nieuwkomer moet echter de nieuwe xiu xiu zijn: la foret is de naam, en gerard heeft hem bij de subs al de definitieve xiu xiu-plaat genoemd, en gelijk heeft-ie. consistenter, minder fragmentarisch, maar vooral: nog betere en mooiere melodieën! nooit gedacht, toch gekomen. verder trekt gerard lijnen richting mark hollis, en daarin heeft hij alweer gelijk; opener 'clover' had zo van hollis' hand kunnen zijn. veel beter zul je dit jaar niet horen.
muziek? ja, ook nog. ik vind de nieuwe kane-single erg goed, alleen jammer dat dinand bij die band zingt. dinand is de brute verkrachter van een lekker liedje: prettige melodie, transparant geluid, heerlijke drumdrive door martijn bosman (superdrummer!), maar die ongelooflijk aangezette dramazang van dinand is te erg voor woorden. wat een lul.
gelukkig hebben we boards of canada nog. luisterend naar onze schotse boys valt me elke keer weer op dat ze buiten onze tijd staan. het zijn bevroren momenten in de tijd, maar nooit de tegenwoordige tijd. nostalgie van een jaar of 70 geleden, 140 jaar de toekomst in, spelende kinderen in een speeltuin met zwembad in de jaren 50, ik hoor het er allemaal in. maar ze komen nooit in het nu, en het is misschien wel daarom dat het zo heerlijk wegvluchten is met boards of canada. even terugtrekken uit de realiteit van bush in limburg en de europese grondwet. ik snak naar de volgende boards.
ook leuk: de nieuwe nine inch nails. with teeth klinkt direct bekend, er worden geen nieuwe paden ingeslagen, hoogstens meer pop en minder noise. lekker hoor, en een genot in de auto. opvallend wel dat nine inch nails eigenlijk steeds meer klinkt als stabbing westward, een band waarvan altijd werd gezegd dat ze op nin leken. ik vond ze altijd vooral veel poppier dan nin. de meester imiteert de leerling zullen we maar zeggen.
in het kader van dreutelende moeilijkdoenerij bevalt op dit moment vooral het finse keijo met unfolding emptiness me: redelijk naargeestig gedrone met een lichte folktic. erg mooi. de drones van asva - mij verder ook onbekend - op hun futurists against the ocean zijn dan weer diep in de doom geworteld en dan heb je bij mij al veel gewonnen. de diamanda galas-achtige sirene maakt het er nog mooier op, en in mijn geest zie ik binnenkort stephen o'malley een metalen ondergrond vormen voor lisa gerrard. ik droom nog even verder.
op geisterfaust hebben bohren & der club of gore hun doomjazz achter zich gelaten, maar potdomme zeg, hun vrijwel stilstaande minimale ambientjazz is minstens even prachtig. daar doe ik het ook wel voor, hoewel het op zich jammer is dat die inktzwarte steegjes niet meer worden opgezocht. ik vraag me alleen af waarom ze nog een drummer in de line-up hebben.
meest indrukwekkende nieuwkomer moet echter de nieuwe xiu xiu zijn: la foret is de naam, en gerard heeft hem bij de subs al de definitieve xiu xiu-plaat genoemd, en gelijk heeft-ie. consistenter, minder fragmentarisch, maar vooral: nog betere en mooiere melodieën! nooit gedacht, toch gekomen. verder trekt gerard lijnen richting mark hollis, en daarin heeft hij alweer gelijk; opener 'clover' had zo van hollis' hand kunnen zijn. veel beter zul je dit jaar niet horen.
1.5.05
wat zie je, broeder?
"Wat zie je zuster? Wat zie je? Een kribbige oude vrouw, niet meer bij de tijd. Een beetje onzeker, met starende ogen. Een oude vrouw, die met haar eten knoeit en die geen antwoord geeft, als je met een hard stemmetje tegen haar zegt "Ik wou dat je het nou maar eens probeerde." Een oude vrouw die schijnbaar niets merkt van de dingen die jij doet. Die steeds weer iets kwijt is, een kous of een schoen. Die zonder tegenstribbelen laat doen wat jij wilt. Die met wassen en eten de lange dagen laat vullen. Denk je dat? Zie je dat?
Doe dan je ogen eens open, zuster. Je kijkt niet eens naar me. Ik zal je zeggen wie ik ben, als ik hier zo zit. Als ik plas op jouw bevel en eet, wanneer jij het wilt.
Ik ben een jong meisje van tien, met een vader en een moeder, met broers en zusters die van elkaar houden.
Een bruid van twintig ben ik en mijn hart springt op als ik denk aan de belofte die ik deed.
Vijfentwintig ben ik, en ik heb zelf kinderen die me nodig hebben om een veilig, gelukkig huis te bouwen.
Een vrouw van dertig ben ik en de kleintjes worden snel groot, verbonden door banden die zullen blijven.
Veertig ben ik. Mijn zoontjes zijn volwassen geworden en uitgevlogen. Maar mijn man is bij me om te zorgen dat ik niet treur.
Vijftig ben ik - en weer spelen er kinderen op mijn schoot.
Dan komen de donkere dagen. Mijn man is dood. Ik kijk naar de toekomst en ik huiver van angst. Want mijn kinderen hebben nu zelf een gezin. Ik denk aan de jaren van liefde die ik kende. Nu ben ik een oude vrouw De tijd is wreed. Het is een grap van de tijd, ouderen er als dwazen te laten uitzien. Mijn lichaam is vervallen, gratie en kracht zijn verdwenen. En er zit nu een steen op de plaats waar ik ooit een hart had.
Maar... binnen in dat oude karkas woont toch nog dat jonge meisje.
Soms klopt mijn oude hart wat sneller.
Ik herinner me de vreugde en de pijn.
Ik heb weer lief. Ik leef mijn leven opnieuw.
Ik denk aan de jaren die voorbij zijn, te snel vervlogen, en ik accepteer de harde waarheid dat niets kan duren.
Doe je ogen open, zuster, en kijk.
Niet naar die kribbige oude vrouw.
Kijk eens goed, zuster.
Kijk eens naar... mij."
(via)
Doe dan je ogen eens open, zuster. Je kijkt niet eens naar me. Ik zal je zeggen wie ik ben, als ik hier zo zit. Als ik plas op jouw bevel en eet, wanneer jij het wilt.
Ik ben een jong meisje van tien, met een vader en een moeder, met broers en zusters die van elkaar houden.
Een bruid van twintig ben ik en mijn hart springt op als ik denk aan de belofte die ik deed.
Vijfentwintig ben ik, en ik heb zelf kinderen die me nodig hebben om een veilig, gelukkig huis te bouwen.
Een vrouw van dertig ben ik en de kleintjes worden snel groot, verbonden door banden die zullen blijven.
Veertig ben ik. Mijn zoontjes zijn volwassen geworden en uitgevlogen. Maar mijn man is bij me om te zorgen dat ik niet treur.
Vijftig ben ik - en weer spelen er kinderen op mijn schoot.
Dan komen de donkere dagen. Mijn man is dood. Ik kijk naar de toekomst en ik huiver van angst. Want mijn kinderen hebben nu zelf een gezin. Ik denk aan de jaren van liefde die ik kende. Nu ben ik een oude vrouw De tijd is wreed. Het is een grap van de tijd, ouderen er als dwazen te laten uitzien. Mijn lichaam is vervallen, gratie en kracht zijn verdwenen. En er zit nu een steen op de plaats waar ik ooit een hart had.
Maar... binnen in dat oude karkas woont toch nog dat jonge meisje.
Soms klopt mijn oude hart wat sneller.
Ik herinner me de vreugde en de pijn.
Ik heb weer lief. Ik leef mijn leven opnieuw.
Ik denk aan de jaren die voorbij zijn, te snel vervlogen, en ik accepteer de harde waarheid dat niets kan duren.
Doe je ogen open, zuster, en kijk.
Niet naar die kribbige oude vrouw.
Kijk eens goed, zuster.
Kijk eens naar... mij."
(via)
26.4.05
carbonara
ik vind mezelf best een heel aardige kok, maar ik ben natuurlijk een oetlul want ik had voor vandaag nog nooit zelf een spaghetti alla carbonara gemaakt. te bang voor de kaas die ik wel eens in restaurants heb geproefd? te bang dat eieren zouden schiften? maakt verder ook niet zoveel uit, maar stupide was het natuurlijk wel. want potdomme zeg, zo makkelijk en ook nog eens lekker krijg je toch niet elke dag?
even tussendoor: dit is niet voor de lijners onder ons. ja, ik weet dat ik daar ook toe zou moeten behoren, maar ik kan gewoon veel te lekker koken, ok? ok ;-)
goed, je bakt wat pancetta (of spekjes, circa 150 gram) uit en doet er wat fijngesneden knoflook bij. rustig op laag vuur laten garen. je zet de pasta op (200 a 250 gram voor 2 personen). vervolgens klop je een ei plus een eidooier los met een flinke scheut room en geraspte kaas naar keuze - ik ga natuurlijk voor doodsimpele kruidenkaas, maar eigenlijk moet er echte parmezaan in. flink veel zwarte peper erbij doen. als de pasta beetgaar is gooi je er de spekjes en knoflook bij, en direct erna het losgeklopte ei-kaas-room mengsel. goed mengen, want anders krijg je pasta met geklutst ei. nu zal de hitte van de pasta het eimengsel net genoeg laten garen om een fluweelzachte saus te maken; echt, zo zacht en mild en subtiel, zalig! direct serveren en naar smaak met verse peterselie of basilicum bestrooien. zo simpel kan hemels zijn.
even tussendoor: dit is niet voor de lijners onder ons. ja, ik weet dat ik daar ook toe zou moeten behoren, maar ik kan gewoon veel te lekker koken, ok? ok ;-)
goed, je bakt wat pancetta (of spekjes, circa 150 gram) uit en doet er wat fijngesneden knoflook bij. rustig op laag vuur laten garen. je zet de pasta op (200 a 250 gram voor 2 personen). vervolgens klop je een ei plus een eidooier los met een flinke scheut room en geraspte kaas naar keuze - ik ga natuurlijk voor doodsimpele kruidenkaas, maar eigenlijk moet er echte parmezaan in. flink veel zwarte peper erbij doen. als de pasta beetgaar is gooi je er de spekjes en knoflook bij, en direct erna het losgeklopte ei-kaas-room mengsel. goed mengen, want anders krijg je pasta met geklutst ei. nu zal de hitte van de pasta het eimengsel net genoeg laten garen om een fluweelzachte saus te maken; echt, zo zacht en mild en subtiel, zalig! direct serveren en naar smaak met verse peterselie of basilicum bestrooien. zo simpel kan hemels zijn.
24.4.05
rondje sport
- verschrikkelijke wedstrijd natuurlijk, maar ajax is twee keer flink benadeeld door de arbitrage: die buitenspel doelpunten waren dus niet buitenspel.
- michael boogerd is nu de echte kampioen 'boot missen'.
- wielrentoeschouwers zijn rare mensen: er komt een stel fietsers heel hard voorbij gefietst, binnen enkele seconden is het voorbij, en daar heb je dan uren op zitten wachten. geef mij maar de tv.
- de goal van rooney (etterbak eerste klas, laten we wel wezen) tegen newcastle united was zo subliem als subliem kan zijn.
- waarom heb ik zelf vandaag niet kunnen winnen? gvd drie keer op de paal geschoten.
- michael boogerd is nu de echte kampioen 'boot missen'.
- wielrentoeschouwers zijn rare mensen: er komt een stel fietsers heel hard voorbij gefietst, binnen enkele seconden is het voorbij, en daar heb je dan uren op zitten wachten. geef mij maar de tv.
- de goal van rooney (etterbak eerste klas, laten we wel wezen) tegen newcastle united was zo subliem als subliem kan zijn.
- waarom heb ik zelf vandaag niet kunnen winnen? gvd drie keer op de paal geschoten.
ik?
You scored as Existentialism. Your life is guided by the concept of Existentialism: You choose the meaning and purpose of your life.
“Man is condemned to be free; because once thrown into the world, he is responsible for everything he does.”
“It is up to you to give [life] a meaning.”
--Jean-Paul Sartre
“It is man's natural sickness to believe that he possesses the Truth.”
--Blaise Pascal
What philosophy do you follow? (v1.03)
“Man is condemned to be free; because once thrown into the world, he is responsible for everything he does.”
“It is up to you to give [life] a meaning.”
--Jean-Paul Sartre
“It is man's natural sickness to believe that he possesses the Truth.”
--Blaise Pascal
What philosophy do you follow? (v1.03)
21.4.05
rare jongen hoor
echt, dit moet wel een van de meest afzichtelijk hoezen zijn die ik ooit heb gezien. en ook nog eens eentje die de lading in zijn geheel niet dekt. want ben eens eerlijk: wat is je eerste associatie hierbij? ik kan je verzekeren dat die niet klopt. kintopp van reuber is van de buitenkant oerlelijk, maar de binnenkant smaakt naar meer, veel meer. naar zoveel meer zelfs dat ik alleen maar een stel referenties kan geven: duke ellington, steve reich, shalabi effect, dromerige ambient, zwaar psychedelische heavy krautrock, vleugje keelzang, wat minimale, trage techno. En geloof het of niet, dit onnavolgbare geheel loopt allemaal even vloeiend in elkaar over als een paling in een emmer snot. als dat geen aanrader is.
19.4.05
hang the pope
juist wat de wereld nodig heeft: een fundamentalist als paus. ratzinger lijkt de overtreffende trap van die dode pool als het om conservatieve standpunten gaat. nu bij velen de maatschappelijke standpunten radicaal aan het polariseren zijn, zou het goed zijn geweest als er een gematigd iemand voor nieuwe roerganger zou gaan spelen - want er zijn helaas nog teveel mensen die godsdienst als leidraad voor hun leven nemen. maar de conservatieve school heeft gewonnen, en daarmee de klok weer een aantal deccenia teruggedraaid. het wachten is nu op de eerste aanslagen op aids-klinieken of zelfmoordacties tegen hindu's - allemaal uit naam van herr benedictus natuurlijk.
één troost: der neue papst is al 78, dus heel veel jaren zal hij niet meer leven. tijd voor een nieuw conclaaf.
één troost: der neue papst is al 78, dus heel veel jaren zal hij niet meer leven. tijd voor een nieuw conclaaf.
18.4.05
nooit gedacht...
...toch nog gekomen: een silver mt. zion lied dat ik echt mooi vind. 'god bless our dead marines'. prachtige muziek, suite in drie delen, en zelfs efrims stem is ditmaal aan te horen. had de rest van de plaat ook maar zo goed geklonken, ik was acuut weer fan geworden.
nogmaals autechre: untilted mag dan volgens omar hun dubplaat zijn, ikzelf hoor toch meer freejazz en jaren zeventig miles erin terug. vooral die laatste eigenlijk, met al die frontale ritmes en heftig inkleuringen. de freejazz komt uit handen van 23e eeuwse bewuste robots.
mooie stream: stephen o'malley mixt het een en het ander aan elkaar voor een japans radiostation. u kunt zich wellicht een beetje voorstellen hoe dat gaat klinken. maar u hebt het fout. luister hier voor bewijs.
nogmaals autechre: untilted mag dan volgens omar hun dubplaat zijn, ikzelf hoor toch meer freejazz en jaren zeventig miles erin terug. vooral die laatste eigenlijk, met al die frontale ritmes en heftig inkleuringen. de freejazz komt uit handen van 23e eeuwse bewuste robots.
mooie stream: stephen o'malley mixt het een en het ander aan elkaar voor een japans radiostation. u kunt zich wellicht een beetje voorstellen hoe dat gaat klinken. maar u hebt het fout. luister hier voor bewijs.
16.4.05
tekno
zoals je in de kolom hiernaast kunt zien heb ik een rubriekje toegevoegd: beste albums van 2005 tot nu toe. stond er zelf nogal van te kijken dat het eigenlijk al een behoorlijk lijst was. even een korte uitleg bij de nieuwkomers:
autechre - untilted
moeilijke, drukke plaat vol prikkels en stekels. het probleem ligt in het feit dat ik muziek ook graag voor 'erbij' opzet, als ik weer een stapel vakliteratuur doorneem. en dat kan niet met untilted: te veeleisend, te zuigend. ik heb me daar nu aan over durven geven, en wat blijkt: een ontzettende hoeveelheid subtiele details onder die stortvloed aan extreem verknipte beats en bizarre geluiden. en, nog belangrijker, prachtige melodieën, zeker richting het einde van elke track. in potentie de beste autechre plaat tot nu toe, vermoed ik.
meshuggah - catch 33
1 track, 48 minuten, onregelmatig gehoekte metal. wat interesseert mij dat nou dat alle drums geprogrammeerd zijn? alle muziek op catch 33 is hoorbaar met de computer gefabriceerd, maar dat is alleen maar een meerwaarde hier. meshuggah staat nog steeds voor snoeiharde mathematische metal, maar de uitwerking heeft veel meer met minimal music en koude techno te maken. veel herhalingen - die nooit hetzelfde klinken - zorgen voor een in mijn oren bijna plastikman-achtige beleving. de dissonante leads (let wel: geen solo's!) houden de naargeestigheid overal binnen handbereik.
autechre - untilted
moeilijke, drukke plaat vol prikkels en stekels. het probleem ligt in het feit dat ik muziek ook graag voor 'erbij' opzet, als ik weer een stapel vakliteratuur doorneem. en dat kan niet met untilted: te veeleisend, te zuigend. ik heb me daar nu aan over durven geven, en wat blijkt: een ontzettende hoeveelheid subtiele details onder die stortvloed aan extreem verknipte beats en bizarre geluiden. en, nog belangrijker, prachtige melodieën, zeker richting het einde van elke track. in potentie de beste autechre plaat tot nu toe, vermoed ik.
meshuggah - catch 33
1 track, 48 minuten, onregelmatig gehoekte metal. wat interesseert mij dat nou dat alle drums geprogrammeerd zijn? alle muziek op catch 33 is hoorbaar met de computer gefabriceerd, maar dat is alleen maar een meerwaarde hier. meshuggah staat nog steeds voor snoeiharde mathematische metal, maar de uitwerking heeft veel meer met minimal music en koude techno te maken. veel herhalingen - die nooit hetzelfde klinken - zorgen voor een in mijn oren bijna plastikman-achtige beleving. de dissonante leads (let wel: geen solo's!) houden de naargeestigheid overal binnen handbereik.
10.4.05
freak momma
els is back! goed nieuws, want whiskas werd al lang gemist natuurlijk. je vindt het beatmeisje hier. welkom terug beatmeisje!
overigens: bij de subs kun je mijn verslagje lezen van het jaga jazzist / shining concert van afgelopen donderdag in hasselt. mis ze niet!
overigens: bij de subs kun je mijn verslagje lezen van het jaga jazzist / shining concert van afgelopen donderdag in hasselt. mis ze niet!
9.4.05
rosemary
tijd om te koken! ok, gaan we weer. we eten hier thuis nogal eens kip, en we hebben allerhande kruiderijen in eigen tuin, dus toen heb ik dit bedacht. snijdt kipfilet in stukken, en rijg ze aan takjes rozemarijn. die zijn nogal houterig, en dus niet altijd geschikt om op te eten, maar ze zijn bij uitstek goed om spiesjes van te maken. ondertussen geven die dingen heel smaak af aan de kip, dus da's alleen maar mooi. vervolgens leg je de spiesjes een uurtje in een marinade van citroensap en -rasp, olijfolie en veel knoflook. je kunt ze dan bakken in een pan, grillpan, onder een grill leggen of op een barbeque - vooral die laatste is natuurlijk heerlijk, maar is het nog te koud voor helaas.
ondertussen kook je wat pasta, en als die beetgaar is roer je er een flinke klodder pesto door (niet zuinig zijn!). dan nog sla erbij - rucola, wat noten of pitten van teen of tander, een paar sinaasappelpartjes, wat baby spinazie; je kent het wel - en meer is niet nodig voor een echt heerlijke maaltijd. of toch wel: een flesje witte wijn erbij maakt het nog beter.
ondertussen kook je wat pasta, en als die beetgaar is roer je er een flinke klodder pesto door (niet zuinig zijn!). dan nog sla erbij - rucola, wat noten of pitten van teen of tander, een paar sinaasappelpartjes, wat baby spinazie; je kent het wel - en meer is niet nodig voor een echt heerlijke maaltijd. of toch wel: een flesje witte wijn erbij maakt het nog beter.
6.4.05
bloederig feestmaal
even de palmtopjes synchroniseren en op scherp zetten:
zaterdag
25 juni
kunstencentrum belgië
WOLF EYES + SUNN O)))
ik heb gezegd.
zaterdag
25 juni
kunstencentrum belgië
WOLF EYES + SUNN O)))
ik heb gezegd.
5.4.05
opa cocu
ik had hem afgeschreven na het dramatische ek van hem, maar phillip cocu speelde vanavond - zoals het hele seizoen eigenlijk al - een geweldige wedstrijd. wipneus was misschien niet altijd even opvallend, maar alleen een echte grote weet dan uiteindelijk een ommekeer te brengen. mooie goal natuurlijk, en daarna speelde psv het laatste kwartier als onoverwinnelijke grootmacht. verder bepaald geen briljante wedstrijd - olympique lyon was gewoon te sterk - maar als de wedstrijd een minuut of tien langer had geduurd had psv gewonnen.
mooiste goal van de avond was natuurlijk echter die van luis garcia van liverpool tegen juventus. pure schoonheid.
mooiste goal van de avond was natuurlijk echter die van luis garcia van liverpool tegen juventus. pure schoonheid.
4.4.05
ik heb kosmik nog
ik ben de subs nog een stukje over fiona apple schuldig. het komt er maar niet uit. vind de woorden niet, of eigenlijk meer: voel dat ik in herhalingen val. ik schrijf nu een jaar of vijf over muziek, heb aardig wat schrijfsels achter mijn naam staan, maar de bodem lijkt in zicht. niet dat ik geen muziek meer luister, integendeel; ik poep à la minute nog een lekkere top 5 van het moment uit:
1. jaga jazzist - what we must
2. fiona apple - extraordinary machine
3. david sylvian - the good son vs. the only daughter (the blemish remixes)
4. alva noto & ryuichi sakamoto - insen
5. dead meadow - feathers
en die top 10 krijg ik verder ook nog wel vol met origin, cephalic carnage, kawabata makoto, high on fire en emiliana torrini. maar er iets over schrijven? lukt niet. of in ieder geval niet goed genoeg. af en toe lijkt het alsof ik mijn vocabulaire met betrekking tot muziek heb uitgeput, kan ik geen lekker lopende zin meer op papier krijgen.
heel jammer allemaal, maar het doet me minder dan verwacht. mijn stapel promo's groeit en groeit maar ik kan me er niet toe zetten om er daadwerkelijk iets mee te doen. heb genoeg andere zaken aan mijn hoofd, maar dat had ik altijd wel en dat heeft me voorheen nauwelijks tegengehouden. waar het dan wel aan ligt? misschien omdat ik het gevoel heb ermee bereikt te hebben wat ik heb kunnen bereiken. natuurlijk heb ik ooit met de gedachte gespeeld dat ik het professionele basis wilde doen. dat ik voor oor of whatever welk magazine kon schrijven en met muziek mijn geld kon verdienen. maar die illusie is al lang begraven, en het vereiste fanatisme heb ik nooit genoeg gehad.
zo erg is dat echter helemaal niet. vind ik nu. het lijkt alsof het eindpunt in zicht komt, maar ik ben er nog niet. ik schrijf mijn stukjes - dat fiona ding gaat deze week nog goedkomen, heb ik me voorgenomen - maar als de huidige promostapel aan kant is (want zo voelt het) ga ik maar eens even op sabbatical wat betreft de muziekschrijverij. en als ik zaken heb die ik dringend met de wereld wil delen heb ik altijd kosmik nog.
1. jaga jazzist - what we must
2. fiona apple - extraordinary machine
3. david sylvian - the good son vs. the only daughter (the blemish remixes)
4. alva noto & ryuichi sakamoto - insen
5. dead meadow - feathers
en die top 10 krijg ik verder ook nog wel vol met origin, cephalic carnage, kawabata makoto, high on fire en emiliana torrini. maar er iets over schrijven? lukt niet. of in ieder geval niet goed genoeg. af en toe lijkt het alsof ik mijn vocabulaire met betrekking tot muziek heb uitgeput, kan ik geen lekker lopende zin meer op papier krijgen.
heel jammer allemaal, maar het doet me minder dan verwacht. mijn stapel promo's groeit en groeit maar ik kan me er niet toe zetten om er daadwerkelijk iets mee te doen. heb genoeg andere zaken aan mijn hoofd, maar dat had ik altijd wel en dat heeft me voorheen nauwelijks tegengehouden. waar het dan wel aan ligt? misschien omdat ik het gevoel heb ermee bereikt te hebben wat ik heb kunnen bereiken. natuurlijk heb ik ooit met de gedachte gespeeld dat ik het professionele basis wilde doen. dat ik voor oor of whatever welk magazine kon schrijven en met muziek mijn geld kon verdienen. maar die illusie is al lang begraven, en het vereiste fanatisme heb ik nooit genoeg gehad.
zo erg is dat echter helemaal niet. vind ik nu. het lijkt alsof het eindpunt in zicht komt, maar ik ben er nog niet. ik schrijf mijn stukjes - dat fiona ding gaat deze week nog goedkomen, heb ik me voorgenomen - maar als de huidige promostapel aan kant is (want zo voelt het) ga ik maar eens even op sabbatical wat betreft de muziekschrijverij. en als ik zaken heb die ik dringend met de wereld wil delen heb ik altijd kosmik nog.
31.3.05
gedachten bij/door droomstof
eindeloze expansie naar binnen. een schijn utopie vol eenzame genieën. letterlijke ontwikkeling tot de kern bloot komt te liggen. sex en drugs verworden tot hulzen zonder inhoud. een vrijwel lege wereld. verlaten steden in een te felle zon. innerspace. een duizelingwekkend aantal ideeën aangetipt alsof het marginale bijzaken zijn. niet weten wat te denken als het het uit is. blij dat ik niet in die maatschappij leef. kille, nihilistische toekomstvisie, verpakt in een utopisch pakpapier. frank herbert schreef in sommige gedeeltes van zijn duin-saga precies zo: onnoemelijk veel ideeën, weinig woorden, veel onuitgesproken gebeurtenissen, constant op een bijna onmenselijke manier appelerend aan de verbeeldingskracht. geen echt verhaal, wel getuige zijn van een episode uit de levensloop van een ultiem wezen. ik blijf me afvragen waarom de steden zijn verlaten en waarom de zon fel schijnt en waarom de droomstof is ontstaan en waarom ik hoewel er uitgekeken wordt naar afrika - dus de oostkust van noord-amerika - de hele tijd het gevoel heb dat er over het verlaten strand van californië wordt gelopen en waarom etc. een zin gemist is het gevoel hebben de essentie kwijt te zijn. interactie met medemensen is een vluchtigheid en vrij onbelangrijk. de wil om naar buiten te treden lijkt ergens verloren te zijn gegaan. waar is de rest van de bevolking heen? droomstof vergt enorm veel. het in totale stilte gedompelde vliegveld waar alles begroeid is met groen in een felle zon: misschien wel de mooiste voorstelling ooit. omar is een topklasse schrijver.
en flynne is een jonge uma thurman.
en flynne is een jonge uma thurman.
30.3.05
kom op
het probleem als je een denker bent is dat je eigenlijk nauwelijks iets gedaan krijgt. in mijn hoofd speelt zich van alles af, heb ik al een complete analyse klaar over mijn werkplek, en is mijn essay al bijna klaar om te publiceren. nu wordt het tijd dat ik ook daadwerkelijk iets ga doen. en dat kost verrekte veel moeite.
26.3.05
25.3.05
de denker
vandaag tijdens intervisie onderwijs de leerstijlentest volgens kolb gedaan. ik had hem een aantal jaren geleden al eens gedaan, maar die uitslag ben ik kwijt. het leuke is dat zo'n test niet te faken is - als je dat al zou willen.
erg herkenbaar: ik ben bepaald geen doener of dromer (bezinner), ik heb een beetje van een beslisser, maar ik ben vooral een denker. volgens de theorie leert de denker het beste van:
erg herkenbaar: ik ben bepaald geen doener of dromer (bezinner), ik heb een beetje van een beslisser, maar ik ben vooral een denker. volgens de theorie leert de denker het beste van:
- gestructureerde situaties met duidelijke doelstellingen
- als ze de tijd krijgen om relaties te kunnen leggen met kennis die ze al hebben
- situaties waar ze intellectueel uitgedaagd worden
- de kans krijgen vragen te stellen en de basismethodologie, logica etc. te achterhalen
- theoretische concepten, modellen en systemen
24.3.05
jaga III
nu de roze wolken ietwat zijn opgetrokken moet ik toch toegeven dat afsluiter 'i have a ghost, now what' net wat vrijblijvend en iets te spanningsloos voortdrentelt. gelukkig dat de voorgaande zes liedjes zo verschrikkelijk goed zijn. zeker bij opener 'all i know is tonight' komen er gevoelens boven als "muziek kan niet beter en mooier zijn dat dit".
als je hier klikt, en je logt in met 'jagajazzist' (username) en 'magazine' (wachtwoord), en vervolgens klikt op 'logg inn' kun je de jaga's live zien en horen spelen voor het noorse radiostation nrk.
als je hier klikt, en je logt in met 'jagajazzist' (username) en 'magazine' (wachtwoord), en vervolgens klikt op 'logg inn' kun je de jaga's live zien en horen spelen voor het noorse radiostation nrk.
sunn o)))))))))
het moment dat die gorgelende zanger begon te chanten is alle ironie weg en is sunn o))) even de engste band op aarde. hoe goed the thing en boris vantevoren ook waren, alles is vergeten wanneer de monikken beginnen te dronen. het volume dat bijna onmerkbaar harder wordt - je merkt het alleen als je beseft dat op een gegeven moment de trillingen van je neusvleugels zijn overgenomen door je ingewanden. zoals joris al zei: tijd voor tattoo van de o))). heel groot op mijn rug.
vandaag of morgen staat mijn recensie op kindamuzik.
update: hij staat hier.
vandaag of morgen staat mijn recensie op kindamuzik.
update: hij staat hier.
21.3.05
jaga II
valt me op dat what we must verrassend veel citeert uit het groote motorpsycho handboek der epische ende intense climaxxen. vooral de grandioze finales van 'oslo skyline' en 'swedenborske rom' zijn zo subliem in herhaling op herhaling op herhaling (referentiepunten: 'the golden core', 'vortex surfer') dat het bijna pijnlijk is om te constateren dat de meesters dit zelf al jaren niet meer hebben kunnen bereiken.
20.3.05
0-4
nu kan van basten toch niet meer om van bommel heen toch? al zeker een half jaar de beste voetballer op de nederlandse velden - omar moet je in deze dan ook niet geloven - en vanmiddag drie goals gemaakt tegen het slachtbankrijpe ajax. ik heb verder niets met psv maar hun hoogst efficiënte voetbal vind ik indrukwekkend. verder zie ik liever az trouwens.
maar als van basten nu nog geen van bommel meer in de basis gaat zetten verdwijnt mijn respect voor keizer marco toch steeds sneller. maduro, tjongejonge zeg. babel kan ik dan nog wel in komen, maar dan toch nog steeds liever kuit in de punt. ook boven van nistelrode trouwens, want die is nog niet op schot.
maar als van basten nu nog geen van bommel meer in de basis gaat zetten verdwijnt mijn respect voor keizer marco toch steeds sneller. maduro, tjongejonge zeg. babel kan ik dan nog wel in komen, maar dan toch nog steeds liever kuit in de punt. ook boven van nistelrode trouwens, want die is nog niet op schot.
geb has left...
To psychonauts, journalists and whoever else it might concern.
As of March 2005 Håkon Gebhardt is no longer a member of Motorpsycho. He feels his involvement with Motorpsycho has reached its natural conclusion, and prefers to continue his work with HGH and the various other projects he has been involved in since the last Motorpsycho album and tour proper in 2002. There is no animosity between Geb and the band, we are still the best of friends, and Motorpsycho wishes him all the best in his new musical pursuits. Hans Magnus 'Snah' Ryan and Bent Sæther fully intend to keep on being Motorpsychos, and are currently hard at work writing new material. No replacement for Geb is yet confirmed.
When the motorpsycho system is running, it is an all-absorbing process for everyone. When the time came to start working on material for the next album, Geb found that his heart wasn't in it, that he didn't have the energy required, and decided to leave. Being the gentleman he is, he recognised his inability to fully commit to the band and did the right thing. Over the last years he's found other outlets for his creativity that are closer to what he really wants to do in music, and I know he feels - like we do - that if you're not 100% dedicated, you might as well leave it alone. Snah and I respect, understand and under the circumstances agree to his decision: any band needs to fire on all plugs to work, everything else is just a waste of time for everyone. We will obviously miss him, though. He was very important in shaping Motorpsycho as we know it over the last 14 years, and whoever replaces him, has some enormous shoes to fill.
Motorpsycho has no touring commitments to fulfill at the moment, and it's impossible to set an E.T.A. on the next Motorpsycho album right now. We have to get our heads around this before anything can happen. It'll take some time, but we have full confidence in our ability to keep the band going and to do it right. Both Snah and I feel that Motorpsycho still is a valid creative force and will dedicate all our energy to keeping it that way.
Gebhardt will tour Germany with HGH in April.
een flinke schok voor me, want hoewel ik zijn zang- en componeertalenten nooit zo heb kunnen waarderen als die van snah en bent, dan lijkt het me in ieder geval bijkans onmogelijk om een drummer te vinden die zo goed zijn medespelers aanvoelde als gebhardt. fuck. fuck. ik ben er toch even behoorlijk niet goed van.
19.3.05
dat is 'em
muzikale moeheid voorbij, en net op tijd want de nieuwe jaga jazzist komt eraan. heb hem natuurlijk al gesoulseekt, en na herhaalde beluistering kan er maar één conclusie mogelijk zijn: de jaga's zijn volwassen en hebben hun definitieve album gemaakt. zo. grote jongen als iemand daar dit jaar nog overheen gaat, is dan een vaak gebezigde uitspraak en laat ik meteen zeggen dat ik daar nu volledig achter sta. jaga heeft nog nooit zo organisch en als een eenheid geklonken. vergeet die verschillende invloeden als jazz, postrock, elektronica en al die andere dingen die bij mijn noorse vrienden te horen waren: al die dingen zijn nog aanwezig en ook weer niet, want het hele geluid is samengesmolten tot een indrukwekkende eenheid waar geen plaats meer is voor afzonderlijke genres.
ze (post)rocken harder en heftiger dan ooit maar klinken tegelijkertijd ook lieflijk en perfect zoetjes. geen individuele jazzy uitspattingen en ook geen elektronica gefröbel want dat is niet meer nodig. het zeven liedjes tellende what we must draait precies daarom: liedjes. liedjes die hier en daar zelfs wat vocalen mee hebben gekregen in de vorm van dromerige oh's, ah's, mm's en da's die zo uit de keel van belinda butcher zouden kunnen zijn ontsnapt. wat dat betreft heeft producer markus schmickler (pluramon) erg goed werk verricht; die lichte shoegazedeken doet het typische jaga geluid erg veel goed. sterker nog, het zorgt voor een intense verbondenheid tussen alle instrumenten en arrangementen. jaga jazzist is de perfectie nu akelig dicht genaderd.
bovenal is het echter de lol en de overvloedige liefde die uit de muziek stralen die er voor zorgen dat ik me meerdere malen in mijn arm moet knijpen om te checken of die gelukzaligheid wel echt is. het is echt.
18.3.05
kliekjes
vandaag maar eens wat aangebroken kast- en koelkastspullen opgemaakt. dat betekent: half pak spaghetti, blikje tomatenblokjes, half potje zwarte olijven, half potje in olie en knoflook gelegde geroosterde venkel (veel dank b., echt heerlijk!), wat spekjes, een restje pesto. spekjes aangebakken, tomaten erbij en wat in laten koken. dan de venkel erbij - wel even in kleine stukjes gesneden. op het laatst gehalveerde olijven erbij, de pesto erdoor roeren en flink wat zwarte peper, en de saus is klaar. ondertussen de spaghetti gekookt, de saus erbij gedaan, en echt: smaakte geweldig! vond hanneke ook, dus dat zegt genoeg.
meer kookplezier op tv: op de bbc is al een paar weken masterchef goes large aan de gang, waar amateurkoks zich mogen bewijzen of ze genoeg in hun mars hebben voor een echte kookloopbaan. vanaf maandag beginnen de kwartfinales, elke dag om 19.30 uur op bbc 2. zie ik in nederland niet zo snel gebeuren.
meer kookplezier op tv: op de bbc is al een paar weken masterchef goes large aan de gang, waar amateurkoks zich mogen bewijzen of ze genoeg in hun mars hebben voor een echte kookloopbaan. vanaf maandag beginnen de kwartfinales, elke dag om 19.30 uur op bbc 2. zie ik in nederland niet zo snel gebeuren.
14.3.05
dan brown
nadat ik eindelijk overstag ben gegaan en het bekendste boek van het laatste jaar heb gelezen, begrijp ik wel waarom de da vinci code een bestseller is: het leest vlot, de materie is mateloos interessant, het boek lijkt in scenes te zijn geschreven zodat een filmscript er wel heel makkelijk uit te destilleren valt, er is een duidelijk afsplitsing tussen goed en slecht, en uiteindelijk zijn zelfs de daden van de slechterik nog te begrijpen. no harm done, iedereen blij.
maar hoewel het basisgegeven ook na nadere analyse prachtig blijft, blijken de karakters van bordkarton en heeft het verhaal een diepte die lijkt op de vijver van de buren. en uiteindelijk is het niet meer dan prettige vakantielectuur waarbij je blij bent als je hem uit hebt, om eens in een umberto eco te kunnen duiken met vergelijkbare thema's.
overigens leest da vinci's voorloper het bernini mysterie (in het engels angels & demons), met zijn verhandelingen over antimaterie, de illuminati en het wetenschappelijke bewijs dat god bestaat een stuk bevredigender weg, hoewel ook hier nergens de diepte wordt gezocht en de karakters al even weinigzeggend zijn. maar op een of andere manier lijkt dit verhaal een stukje minder populistisch geschreven.
12.3.05
moeheid
misschien dat de snaresplaat me even suf heeft gebeukt, maar pijnlijk feit is dat ik momenteel even muziekmoe ben. pijnlijk omdat het vrijwel nooit voorkomt en ik dan even minder bij mijn o zo geliefde muziek *voel*, behalve een bijna decadent aandoende verveling.
geweldige nieuwe promo's van origin en cephalic carnage: doen me weinig. fijn geneuzel van sunburned hand of the man: nu even niet aub. prachtige drones van bj nilsen: waarom eigenlijk? het gaat zo langs me heen allemaal. ik blijf er onverschillig bij. en dat vind ik pijnlijk. als ik lees dat vincent aan een recensie-ratio zit van vier per dag ben ik jaloers, want daar heb ik hele periodes ook aan gezeten. nu wordt mijn stapel promo's eerder groter dan kleiner. mijn welgemeende excuses aan al die hardwerkende artiesten.
de enige muziek die momenteel wel aan lijkt te komen is six organs of admittance, voortdronende folkliedjes met ruimte voor vrije improvisaties. als ik school of the flower luister lijkt het tenminste nog alsof ik me erin kan verliezen.
maar goed, ik moet niet zeiken, ik weet dat dit wel weer over waait.
geweldige nieuwe promo's van origin en cephalic carnage: doen me weinig. fijn geneuzel van sunburned hand of the man: nu even niet aub. prachtige drones van bj nilsen: waarom eigenlijk? het gaat zo langs me heen allemaal. ik blijf er onverschillig bij. en dat vind ik pijnlijk. als ik lees dat vincent aan een recensie-ratio zit van vier per dag ben ik jaloers, want daar heb ik hele periodes ook aan gezeten. nu wordt mijn stapel promo's eerder groter dan kleiner. mijn welgemeende excuses aan al die hardwerkende artiesten.
de enige muziek die momenteel wel aan lijkt te komen is six organs of admittance, voortdronende folkliedjes met ruimte voor vrije improvisaties. als ik school of the flower luister lijkt het tenminste nog alsof ik me erin kan verliezen.
maar goed, ik moet niet zeiken, ik weet dat dit wel weer over waait.
8.3.05
7.3.05
impulsief
ik had natuurlijk beter moeten weten toen ik die nieuwe venetian snares acuut geweldig vond bij eerste beluistering. dat werkt niet bij mij. iets wat altijd bij mij uitkomt: als ik iets direct supergoed vind dan duurt dat nooit langer dan drie dagen. niet dat ik die nieuwe van de snares direct helemaal afschrijf; verre van dat. maar plots gaat het allemaal wel erg eenvormig worden, en werken die oldschool breakbeats lichtelijk op de zenuwen. zoals eigenlijk al het venetian snares werk. ben blij dat niet acuut nlstore in heb geschakeld. goede plaat: ja, klassieker: nee.
3.3.05
trek me op
het leek even of ik vast bleef zitten in de melancholie van antony en de troosteloosheid van boris. probleem was dat ik er zo weinig bij gedaan kreeg: ik zou veel literatuur moeten doornemen, een begin maken met een praktijk leer plan voor de komende drie jaar, mijn gedachten laten gaan over een essay - over mijn eigen vakgebied dit keer, totaal niet gerelateerd aan muziek. en aangezien ik voor het eerst een bepaald soort fanatisme en streberigheid bij mezelf bemerk voor een studie (heb ik vroeger nooit gehad, het ging zoals het ging en daar was ik tevreden mee) is de zuigende werking van de donkere maalstroom die bovengenoemde artiesten veroorzaken geen aanrader. hoe jammer ik dat ook vind voor vrinden boris en antony, ik wil dat mijn essay daadwerkelijk publiceerbaar gaat worden, ook al heeft mijn docent me al verzekerd dat maar 1 op de 20 eerstejaars essays dat predikaat verdienen. op een groepsomvang van 45 wordt het krap aan dus.
maar gelukkig hebben we joris nog die hard aan het roepen was dat de nieuwe venetian snares een sensatie genoemd kan worden. en echt, hij heeft gelijk: aaron funk doet modern klassiek en breakbeat/jungle in de betonmixer, een mengsel dat nog het sterkst doet denken aan max richter die een plaat maakt met de oude squarepusher. heel veel afwisseling, drukke breakbeats duiken onverwacht op in mooie strijkpartijen, lieflijke klokkenspellen, eenzame violen met ratelende jungle-ritmes: niet alleen prachtig maar ook erg energiek, met een perfecte balans tussen aktiviteit en rust. precies wat ik nodig heb. oh ja, de nieuwe venetian snares heet rossz csillag alatt született. toch belangrijk om te weten.
maar gelukkig hebben we joris nog die hard aan het roepen was dat de nieuwe venetian snares een sensatie genoemd kan worden. en echt, hij heeft gelijk: aaron funk doet modern klassiek en breakbeat/jungle in de betonmixer, een mengsel dat nog het sterkst doet denken aan max richter die een plaat maakt met de oude squarepusher. heel veel afwisseling, drukke breakbeats duiken onverwacht op in mooie strijkpartijen, lieflijke klokkenspellen, eenzame violen met ratelende jungle-ritmes: niet alleen prachtig maar ook erg energiek, met een perfecte balans tussen aktiviteit en rust. precies wat ik nodig heb. oh ja, de nieuwe venetian snares heet rossz csillag alatt született. toch belangrijk om te weten.
2.3.05
zooo voorspelbaar
1.3.05
uitersten
probleemwijken is een schrijnend voorbeeld van zowel abominabele tv als afzichtelijk menselijk gedrag. beschamend in beide opzichten. gelukkig kregen ze tegenwicht van de desperate housewives, de zogenaamde opvolger van sex and the city, maar ondertussen eigenlijk veel meer een waanzinnig mooie serie die een behoorlijk cynische afspiegeling van de amerikaanse suburbs laat zien. deed me denken aan american beauty.
en ondertussen kijk ik ook vol spanning uit naar csi: new york, na vanavond het voorproefje daarvan te hebben gezien bij csi: miami (mooie afwisseling tussen de geel- en blauwfilters). al kan geen enkele csi-variant in de buurt komen van law & order: special victims unit.
en ondertussen kijk ik ook vol spanning uit naar csi: new york, na vanavond het voorproefje daarvan te hebben gezien bij csi: miami (mooie afwisseling tussen de geel- en blauwfilters). al kan geen enkele csi-variant in de buurt komen van law & order: special victims unit.
26.2.05
antony en zijn johnsons
wie dit jaar een nog hartverscheurender liedje dan 'hope there's someone' gaat maken moet een standbeeld krijgen. om stil van te worden.
24.2.05
rustig?
"ligt het aan ons of is het rustig aan het front der ge! wel! dige! platen?" staat er te lezen aan de kop van de nieuwste kindazeven, en daar zou ik het tot vorige best mee eens zijn geweest. maar als ik ga opnoemen wat ik de laatste week heb leren kennen, kan ik eindelijk stellen dat 2005 echt goed is begonnen op muzikaal gebied:
the mars volta - frances the mute
bj nilsen - fade to white
antony and the johnsons - i am a bird now (kwartje eindelijk gevallen)
william basinski - silent night
william basinski - variations: a movement in chrome primitive
bird show - green inferno
fu manchu - start the machine
death from above 1979 - you're a woman, i'm a machine
marsen jules - herbstlaub
red sparowes - at the soundless dawn
al eerder bekend:
shining - in the kingdom of kitsch you will be a monster
m83 - before the dawn heals us
boris - dronevil
nog zeker te beluisteren:
robotobibok - nawyki przyrody
six organs of admittance - school of the flower
daft punk - human after all
m.i.a. - arular
l'altra - different days
caribou - the milk of human kindness
autechre - untilted
tarwater - the needle was travelling
prachtig toch?
the mars volta - frances the mute
bj nilsen - fade to white
antony and the johnsons - i am a bird now (kwartje eindelijk gevallen)
william basinski - silent night
william basinski - variations: a movement in chrome primitive
bird show - green inferno
fu manchu - start the machine
death from above 1979 - you're a woman, i'm a machine
marsen jules - herbstlaub
red sparowes - at the soundless dawn
al eerder bekend:
shining - in the kingdom of kitsch you will be a monster
m83 - before the dawn heals us
boris - dronevil
nog zeker te beluisteren:
robotobibok - nawyki przyrody
six organs of admittance - school of the flower
daft punk - human after all
m.i.a. - arular
l'altra - different days
caribou - the milk of human kindness
autechre - untilted
tarwater - the needle was travelling
prachtig toch?
it's basinski time!
na de disintegration loops nauwelijks meer basinski materiaal beluisterd eigenlijk, maar gelukkig dat vincent me weer terug op zadel hielp. silent night, variations: a movement in chrome primitive, a red score in tile, melancholia, the river, water music, allemaal muziek waarvoor het woord 'wonderschoon' voor lijkt uitgevonden. daar hadden we vorig jaar in het ambient dossier wel meer woorden aan mogen schenken. onze william verdient veel meer aandacht dan hij vraagt.
23.2.05
vikingsoep
toen we vorige zomer in denemarken op vakantie waren - mooi land, prettige sfeer - viel me op dat het qua eten daar ontzettend behelpen is. buiten de grotere steden zijn er nauwelijks restaurantjes te vinden, en gekochte lunches bestaan vrijwel allemaal uit roggebrood met kaas, rode kool en/of worst. ja, een perfect gebakken scholletje ging ook nog net.
vreemd genoeg kreeg ik het lekkerste eten van de hele vakantie toen we op bezoek waren bij een reconstructie van een vikingdorp. daar hadden ze een grote pan soep op een vuur staan, met allemaal dingen die in de vikingperiode ook tot hun beschikking hadden: verschillende soorten vlees, granen, uien, wortelgroenten. niet subtiel, maar wel boordevol smaak en heel geschikt voor stevige honger. vorige week heb ik hem proberen na te maken.
vikingsoep
soepvlees met bot
kippenpoot
lamsschenkel
karbonade
uien
venkel
wortel
knoflook
knolselderij
vluggort
eerst al het vlees in een grote pan met water aan de kook brengen en rustig een paar uurtjes laten trekken in water dat net tegen de kook aanzit. gekookt vlees ruikt nogal sterk - zeker met bot erin - en echt lekker lijkt het niet worden. schuim het geheel een paar keer af. haal het vlees eruit en laat afkoelen. zeef de bouillon en snijdt de groenten zo groot of klein als je wilt, en doe die vervolgens bij de bouillon. ook dit weer zeker twee uur rustig laten pruttelen, het begint direct veel beter te ruiken. als je wat verse kruiden als salie of tijm ter beschikking hebt kun je die fijn erbij doen, zorgt voor extra smaak. haal het vlees van de botten, snijdt het klein en doe het terug in de soep. doe nu ook de vluggort erbij en laat nog een uurtje opstaan. de soep is nu lekker dik en vullend, en hoef je verder alleen nog kruiden met peper en zout - waarschijnlijk aardig wat zout, want het is een grote pan, nietwaar? een bouillonblokje mag ook, maar dat maakt het natuurlijk minder authentiek. nu is het tijd om voor te proeven, en als het goed is heb je nu een geweldige soep, perfect als je een keer veel eters over vloer hebt. gewoon wat broodjes erbij - of roggebrood met worst en kaas, om het geheel in deense sferen te houden.
update 26.02: helemaal vergeten te melden dat je er ook heel goed een flinke handvol gewelde bruine bonen in kan doen. die moet je de avond vantevoren in een keteltje koud water zetten om te wellen, en de volgende dag giet je ze af op het moment dat je ze nodig hebt, om ze daarna in de soep te doen. minstens twee uur laten meekoken trouwens.
vreemd genoeg kreeg ik het lekkerste eten van de hele vakantie toen we op bezoek waren bij een reconstructie van een vikingdorp. daar hadden ze een grote pan soep op een vuur staan, met allemaal dingen die in de vikingperiode ook tot hun beschikking hadden: verschillende soorten vlees, granen, uien, wortelgroenten. niet subtiel, maar wel boordevol smaak en heel geschikt voor stevige honger. vorige week heb ik hem proberen na te maken.
vikingsoep
soepvlees met bot
kippenpoot
lamsschenkel
karbonade
uien
venkel
wortel
knoflook
knolselderij
vluggort
eerst al het vlees in een grote pan met water aan de kook brengen en rustig een paar uurtjes laten trekken in water dat net tegen de kook aanzit. gekookt vlees ruikt nogal sterk - zeker met bot erin - en echt lekker lijkt het niet worden. schuim het geheel een paar keer af. haal het vlees eruit en laat afkoelen. zeef de bouillon en snijdt de groenten zo groot of klein als je wilt, en doe die vervolgens bij de bouillon. ook dit weer zeker twee uur rustig laten pruttelen, het begint direct veel beter te ruiken. als je wat verse kruiden als salie of tijm ter beschikking hebt kun je die fijn erbij doen, zorgt voor extra smaak. haal het vlees van de botten, snijdt het klein en doe het terug in de soep. doe nu ook de vluggort erbij en laat nog een uurtje opstaan. de soep is nu lekker dik en vullend, en hoef je verder alleen nog kruiden met peper en zout - waarschijnlijk aardig wat zout, want het is een grote pan, nietwaar? een bouillonblokje mag ook, maar dat maakt het natuurlijk minder authentiek. nu is het tijd om voor te proeven, en als het goed is heb je nu een geweldige soep, perfect als je een keer veel eters over vloer hebt. gewoon wat broodjes erbij - of roggebrood met worst en kaas, om het geheel in deense sferen te houden.
update 26.02: helemaal vergeten te melden dat je er ook heel goed een flinke handvol gewelde bruine bonen in kan doen. die moet je de avond vantevoren in een keteltje koud water zetten om te wellen, en de volgende dag giet je ze af op het moment dat je ze nodig hebt, om ze daarna in de soep te doen. minstens twee uur laten meekoken trouwens.
rick stein
engeland mag dan een slechte naam hebben op culinair gebied - ten onrechte hoor, je kan er tegenwoordig geweldig eten, en een echt engels ontbijt is nog altijd onovertroffen - maar ze zijn verschrikkelijk goed in het maken van kookprogramma's voor tv. helaas hebben ze de laatste jaren de neiging om alles flitsender en moderner te maken, met felle kleuren en misselijkmakend snelle camerabewegingen, en steeds bewerkelijkere gerechten. voor voorbeelden zie the best en jamie oliver (hoewel die laatste daar weer iets van terug lijkt te komen).
nee, dan veel liever een oudje als rick stein, die in zijn programma food heroes dwars door engeland heen rijdt en ondertussen in kleine dorpjes ambachtelijke producten leert kennen. hij gaat naar de mensen achter het product toe, laat zien hoe je met de meest simpele ingredienten waanzinnig lekkere dingen kan maken. en alles met een rustige cameravoering en gepresenteerd met een ontroerende liefde voor alles wat met eerlijk eten te maken heeft. stein lijkt soms bijna in tranen uit te barsten als hij op een kleine boerenmarkt bijna vergeten groenten ontdekt, waarna hij het combineert met lokaal scharrelvlees of vis die net een half uur eerder uit een riviertje is gevist. prachtig om die man aan het werk te zien.
nee, dan veel liever een oudje als rick stein, die in zijn programma food heroes dwars door engeland heen rijdt en ondertussen in kleine dorpjes ambachtelijke producten leert kennen. hij gaat naar de mensen achter het product toe, laat zien hoe je met de meest simpele ingredienten waanzinnig lekkere dingen kan maken. en alles met een rustige cameravoering en gepresenteerd met een ontroerende liefde voor alles wat met eerlijk eten te maken heeft. stein lijkt soms bijna in tranen uit te barsten als hij op een kleine boerenmarkt bijna vergeten groenten ontdekt, waarna hij het combineert met lokaal scharrelvlees of vis die net een half uur eerder uit een riviertje is gevist. prachtig om die man aan het werk te zien.
21.2.05
cassandra gemini
natuurlijk vind ik de rest van frances the mute ook waanzinnig, maar het jamgedeelte van afsluiter 'cassandra gemini' vind ik niets minder dan geniaal. waarschijnlijk omdat the mars volta daar precies doet wat ik met mijn vroegere band muad'dib ook heb getracht (nooit gehaald natuurlijk, op een enkel moment na): subliem samenspel, psychedelisch gejam, sfeer vóór techniek, eindeloos doorgaan. mijn ultieme muzikale hemel.
18.2.05
vlieg met me mee
zit ik net voor het eerst naar de drones op fade to white van bjnilsen te luisteren, komt er een vliegtuig over. het geluid paste perfect binnen de drone. heb drie keer gecheckt op het misschien zo bedoeld was.
zendeling
collega j.: "hee bas, kun je mij ook eens een cdtje maken? je weet wel wat ik leuk vindt."
tuurlijk j., maar ik moet het ook leuk vinden toch? daarom:
1. mark lanegan - when your number is up
2. shining - goretex weather report
3. bark psychosis - from what is said to when it's read
4. isis - backlit
5. junior boys - bellona
6. nick drake - things behind the sun
7. lcd soundsystem - movement
8. charles mingus - goodbye pork pie hat
9. m83 - unrecorded
10. savath & savalas - colores sin nombre
11. comets on fire - the bee & the crackin' egg
12. the one am radio - what you gave away
13. the postal service - the district sleeps tonight
14. death from above 1979 - little girl
15. ginnungagap - reasonably miserable
heb hem ook nog virðulegu forsetar van jóhan jóhannsson en before the dawn heals us van m83 erbij gedaan.
tuurlijk j., maar ik moet het ook leuk vinden toch? daarom:
1. mark lanegan - when your number is up
2. shining - goretex weather report
3. bark psychosis - from what is said to when it's read
4. isis - backlit
5. junior boys - bellona
6. nick drake - things behind the sun
7. lcd soundsystem - movement
8. charles mingus - goodbye pork pie hat
9. m83 - unrecorded
10. savath & savalas - colores sin nombre
11. comets on fire - the bee & the crackin' egg
12. the one am radio - what you gave away
13. the postal service - the district sleeps tonight
14. death from above 1979 - little girl
15. ginnungagap - reasonably miserable
heb hem ook nog virðulegu forsetar van jóhan jóhannsson en before the dawn heals us van m83 erbij gedaan.
15.2.05
nog meer dertigersmuziek
na een hele periode met schrikbarend weinig jazz ben ik de laatste weken weer veel getoeter en gepingel aan het luisteren, en ik heb het eindelijk voor mezelf duidelijk: de beste periode voor de jazz was tussen 1961 en 1964. het strakke keurslijf van de bop uit, maar nog niet de volledige, ruimtelijke vrijheid van de free jazz. sowieso heb ik coltrane altijd op zijn best gevonden als hij en zijn kwartet de voor hen zo typerende driekwartsmaat compleet gingen ontleden; denk 'olé', denk 'greensleeves', denk 'my favourite things'. coltrane zelf die helemaal loos ging en elvin jones die alles op zijn drums nog enigszins op aarde hield. pure perfectie. ook dolphy en mingus maakten in deze periode zoveel briljante muziek dat het bijna niet voor te stellen is, zo vurig en vol passie, zo gemeend en intens. en nu ik free for all van art blakey en zijn jazz messengers heb herondekt zet ik die ook snel in dat rijtje: het titelnummer heeft een opzwepend thema en ritme, en tussendoor gaan zowel sax, trombone als trompet he-le-maal van de wereld. op het laatst gaat drummer blakey ook nog eens uit zijn dak. wat een vuur, wat een urgentie. niet bepaald de meest subtiele drummer, die blakey, maar godverdomme zeg, die man was angstwekkend intens. als iemand me hier een hedendaags equivalent van kan geven, dan graag. maar ik kan het me niet voorstellen.
14.2.05
gezond
omdat martijn er een tijdje geleden om vroeg, hier een lichter gerecht met groente en vis. nu ben ik niet zo'n viskenner en -eter, maar een goed gebakken of gegrilde zalmfilet gaat er ook bij mij best in.
gegrilde zalm met warme groentesalade en kruidencouscous (2 personen)
2 zalmfilets
200 gram couscous (snelkook)
wortels, venkel, knolselderij, boontjes, diepvrieserwtjes (zoveel als je wilt en je kan natuurlijk elke andere groente nemen)
citroen
olijfolie
knoflook
mosterd
1 schepje suiker of honing
witte wijnazijn
verse zachte kruiden als basilicum, peterselie, munt, koriander
bouillonblokje
peper en zout
kook de groenten beetgaar. let op: worteltjes hebben langer nodig dan boontjes of erwtjes, dus even op gevoel doen. maak ondertussen een dressing van enkele scheuten olijfolie, een scheut wijnazijn, een schepje mosterd, de suiker of honing, het teentje knoflook (half teentje raspen en dat is dan meer dan genoeg) en flink wat peper en zout, en meng deze met beetgare, nog hete groente (dan trekt de dressing er beter in).
couscous wellen in bouillon (van blokje) en na een paar minuten mengen met de verse kruiden die je net hebt kleingesneden. afmaken met olijfolie en citroensap naar smaak, evenals peper en zout.
ondertussen de zalmfilets inwrijven met olijfolie en bestrooien met peper en zout (en eventueel wat viskruiden, vind ik zelf altijd wel lekker), en in een matig hete grillpan (of een koekenpan) 3 minuten aan elke kant bakken.
bij het serveren nog wat citroensap over het geheel sprenkelen en klaar!
gegrilde zalm met warme groentesalade en kruidencouscous (2 personen)
2 zalmfilets
200 gram couscous (snelkook)
wortels, venkel, knolselderij, boontjes, diepvrieserwtjes (zoveel als je wilt en je kan natuurlijk elke andere groente nemen)
citroen
olijfolie
knoflook
mosterd
1 schepje suiker of honing
witte wijnazijn
verse zachte kruiden als basilicum, peterselie, munt, koriander
bouillonblokje
peper en zout
kook de groenten beetgaar. let op: worteltjes hebben langer nodig dan boontjes of erwtjes, dus even op gevoel doen. maak ondertussen een dressing van enkele scheuten olijfolie, een scheut wijnazijn, een schepje mosterd, de suiker of honing, het teentje knoflook (half teentje raspen en dat is dan meer dan genoeg) en flink wat peper en zout, en meng deze met beetgare, nog hete groente (dan trekt de dressing er beter in).
couscous wellen in bouillon (van blokje) en na een paar minuten mengen met de verse kruiden die je net hebt kleingesneden. afmaken met olijfolie en citroensap naar smaak, evenals peper en zout.
ondertussen de zalmfilets inwrijven met olijfolie en bestrooien met peper en zout (en eventueel wat viskruiden, vind ik zelf altijd wel lekker), en in een matig hete grillpan (of een koekenpan) 3 minuten aan elke kant bakken.
bij het serveren nog wat citroensap over het geheel sprenkelen en klaar!
12.2.05
jazzzz
leuke, makkelijk in het gehoor liggende jazz-cdr gemaakt voor collega:
1. art blakey & the jazz messengers - free for all
2. jackie mclean - love and hate
3. herbie hancock - watermelon man
4. jaga jazzist - airborne
5. andrew hill - pumpkin
6. joe henderson - short story
7. the matthew herbert big band - everything's changed
8. charles mingus - goodbye pork pie hat
9. the cinematic orchestra - awakening of a woman
10. john coltrane - greensleeves
1. art blakey & the jazz messengers - free for all
2. jackie mclean - love and hate
3. herbie hancock - watermelon man
4. jaga jazzist - airborne
5. andrew hill - pumpkin
6. joe henderson - short story
7. the matthew herbert big band - everything's changed
8. charles mingus - goodbye pork pie hat
9. the cinematic orchestra - awakening of a woman
10. john coltrane - greensleeves
thuis
in de bijna drie weken zonder thuiscomputer heb ik me bijna ontheemd gevoeld. ik had nog niet beseft dat het hele internetcommunity/muziek gebeuren zo sterk met elkaar verbonden waren. computer weg: nauwelijks nieuwe muziek + nauwelijks contacten met gelijkgestemden. en ook het feit dat ik m83 en junior boys, mijn twee grote liefdes van januari, een aantal weken niet kon ontmoeten stemde me bijna somber. begrijp me niet verkeerd, ik verveel me nooit en zoek met succes naar andere dingen, maar het is geen muziek. zonder muziek geen bas, zoveel is weer duidelijk. en die muziek mag dan vooral voor mezelf zijn, het is toch veel leuker om die ervaringen te kunnen delen met mensen die zich dat gevoel precies kunnen voorstellen?
sinds gisteren is het ding weer terug en de muziek dus ook. geweldig. de nieuwe boris bijvoorbeeld, dronevil. machtige postdoom die met minstens even grote letters naast de usual suspects geschreven kan worden. zoals sunn o))), waarvan net de grimmrobe demos zijn heruitgebracht. riff op riff op riff, geen genade, een inktzwarte kosmische nachtmerrie. die twee samen op tour is een droombill.
sinds gisteren is het ding weer terug en de muziek dus ook. geweldig. de nieuwe boris bijvoorbeeld, dronevil. machtige postdoom die met minstens even grote letters naast de usual suspects geschreven kan worden. zoals sunn o))), waarvan net de grimmrobe demos zijn heruitgebracht. riff op riff op riff, geen genade, een inktzwarte kosmische nachtmerrie. die twee samen op tour is een droombill.
zoek stok!
daar zijn we weer! werd ook tijd. kan ik eindelijk de stokjes oppakken die zowel marieke als omar me toe gooiden.
1. wat is de totale grootte aan muziekbestanden op je computer?
14,9 gigabytes, 2203 songs. en die staan ook op mijn splinternieuwe ipod 20gb.
2. wat is je laatst gekochte cd?
isis - panopticon
death - the sound of perseverance
de nieuwe mars volta staat in bestelling.
3. wat is letterlijk het laatst geluisterde nr voor je dit bericht las?
art blakey - free for all
4. geef 4 nrs door die je heel vaak luistert of die veel voor je betekenen.
motorpsycho - the golden core
mark hollis - inside looking out
john coltrane - olé
miles davis - he loved him madly
5. aan welke 3 personen geef jij het stokje door en waarom?
moeilijk, omdat mijn blogosphere niet heel erg groot is en de meesten dus al zijn geweest. in ieder geval mag melvin en zijn bloedige hand zijn zegje doen, alsook nieuwkomer willem. de eerste omdat hij een heel aardige gast is die mooi gitaar kan spelen in vehicle en in ons eigenste kosmik, en de tweede omdat ook hij altijd heel sympathiek overkomt en ook nog een zeer interessante muzieksmaak heeft. en de derde is eigenlijk veel meer dan een blog, maar toch lijkt het steeds meer de boventoon te gaan voeren op zijn site: think small van opperindiegoeroe martijn, waarmee ik weliswaar muzikaal vrijwel niets gemeen heb, maar hij schrijft geweldig en is een erg leuke vent.
1. wat is de totale grootte aan muziekbestanden op je computer?
14,9 gigabytes, 2203 songs. en die staan ook op mijn splinternieuwe ipod 20gb.
2. wat is je laatst gekochte cd?
isis - panopticon
death - the sound of perseverance
de nieuwe mars volta staat in bestelling.
3. wat is letterlijk het laatst geluisterde nr voor je dit bericht las?
art blakey - free for all
4. geef 4 nrs door die je heel vaak luistert of die veel voor je betekenen.
motorpsycho - the golden core
mark hollis - inside looking out
john coltrane - olé
miles davis - he loved him madly
5. aan welke 3 personen geef jij het stokje door en waarom?
moeilijk, omdat mijn blogosphere niet heel erg groot is en de meesten dus al zijn geweest. in ieder geval mag melvin en zijn bloedige hand zijn zegje doen, alsook nieuwkomer willem. de eerste omdat hij een heel aardige gast is die mooi gitaar kan spelen in vehicle en in ons eigenste kosmik, en de tweede omdat ook hij altijd heel sympathiek overkomt en ook nog een zeer interessante muzieksmaak heeft. en de derde is eigenlijk veel meer dan een blog, maar toch lijkt het steeds meer de boventoon te gaan voeren op zijn site: think small van opperindiegoeroe martijn, waarmee ik weliswaar muzikaal vrijwel niets gemeen heb, maar hij schrijft geweldig en is een erg leuke vent.
5.2.05
he's alive!
even een update, ook al heb ik mijn laptop nog niet terug. bij fujitsu-siemens zijn ze er eindelijk over uit dat het een kapotte batterij betreft, daar hebben ze negen werkdagen over gedaan. toen wilden ze dat ding in rekening brengen, dus het proces om hen aan het verstand te peuteren dat het toch echt onder de garantie valt heeft ook nog een hele dag in beslag genomen. pas nu hebben ze de batterij besteld - hij was ook nog eens niet op voorraad. heel fijn.
gelukkig heb ik een heel aantal mooie concerten om naar uit te kijken. leest u even mee?
19.02, hasselt: sonore
drie freejazz saxofonisten (brotzmann, vandermark en gustafsson) die zonder ritmesectie of andere instrumentalisten de vrije jazz gaan verkennen.
22.02, brussel: the mars volta
verdere woorden overbodig. nu alleen nog hopen dat de ab-club niet moeilijk doet over de boogde gastenlijstplaats, want het concert is al weken uitverkocht.
04.03 & 05.03, hasselt: femmes, a female exploration
twee dagen vrouwen in de avantgarde: zeena parkins, ikue mori, agf, heather leigh, en nog heel veel anderen.
09.03, tilburg: supersilent
als zowel deathprod als arve henriksen in de line-up zitten moet je toch een verdomd goede reden hebben om niet gaan.
22.03, utrecht: sunn o))) & boris
uw definitie van het begrip doom zal deze avond aan stukken worden gescheurd. ook niet te missen: het voorafje van the thing in de ekko, heftige mix van freejazz en garagerock.
07.04, hasselt: jaga jazzist & shining
de twee meestbelovende bands van noorwegen samen op een belgisch tourtje. waarom nu niet in nederland? belachelijk. nieuw werk van jaga heb ik nog niet gehoord, maar het net verschenen in the kingdom of kitsch you will be a monster van shining is een sensatie. totaal anders dan de vorige twee pure jazz albums hoor je nu ouwe king crimson, naked city, supersilent, vrije coltrane-jazz. heftige shit ja. ben benieuwd!
09.04, tilburg: roadburn festival
sunn o))), electric wizard, alabama thunderpussy, space ritual, high on fire...
mooie vooruitzichten dus, zeker als savoy grand aankondigt dat hun nieuweling people and what they want deze of volgende maand uitkomt, en dat dit jaar ook nog een nieuwe van the white birch gaat komen.
zo, en nu ga ik een ipod kopen. ik vind dat ik dat wel verdiend heb na mijn jurylidmaatschap bij de - eufemistisch uitgedrukt - tegenvallende voorrondes voor de nu of nooit bandcompetitie. finaleplaatsen zijn er voor superhero, delphian, reflexy, mindfold en de voor mij absolute uitschieter super 88. deze laatste maakt een bijzonder coole en lekkere mix van the blues explosion en motorpsycho en mag wat mij betreft winnen.
nog een laatste aanvulling: willem is met son of the silent age ook toegetreden tot de blogosphere. welkom willem!
gelukkig heb ik een heel aantal mooie concerten om naar uit te kijken. leest u even mee?
19.02, hasselt: sonore
drie freejazz saxofonisten (brotzmann, vandermark en gustafsson) die zonder ritmesectie of andere instrumentalisten de vrije jazz gaan verkennen.
22.02, brussel: the mars volta
verdere woorden overbodig. nu alleen nog hopen dat de ab-club niet moeilijk doet over de boogde gastenlijstplaats, want het concert is al weken uitverkocht.
04.03 & 05.03, hasselt: femmes, a female exploration
twee dagen vrouwen in de avantgarde: zeena parkins, ikue mori, agf, heather leigh, en nog heel veel anderen.
09.03, tilburg: supersilent
als zowel deathprod als arve henriksen in de line-up zitten moet je toch een verdomd goede reden hebben om niet gaan.
22.03, utrecht: sunn o))) & boris
uw definitie van het begrip doom zal deze avond aan stukken worden gescheurd. ook niet te missen: het voorafje van the thing in de ekko, heftige mix van freejazz en garagerock.
07.04, hasselt: jaga jazzist & shining
de twee meestbelovende bands van noorwegen samen op een belgisch tourtje. waarom nu niet in nederland? belachelijk. nieuw werk van jaga heb ik nog niet gehoord, maar het net verschenen in the kingdom of kitsch you will be a monster van shining is een sensatie. totaal anders dan de vorige twee pure jazz albums hoor je nu ouwe king crimson, naked city, supersilent, vrije coltrane-jazz. heftige shit ja. ben benieuwd!
09.04, tilburg: roadburn festival
sunn o))), electric wizard, alabama thunderpussy, space ritual, high on fire...
mooie vooruitzichten dus, zeker als savoy grand aankondigt dat hun nieuweling people and what they want deze of volgende maand uitkomt, en dat dit jaar ook nog een nieuwe van the white birch gaat komen.
zo, en nu ga ik een ipod kopen. ik vind dat ik dat wel verdiend heb na mijn jurylidmaatschap bij de - eufemistisch uitgedrukt - tegenvallende voorrondes voor de nu of nooit bandcompetitie. finaleplaatsen zijn er voor superhero, delphian, reflexy, mindfold en de voor mij absolute uitschieter super 88. deze laatste maakt een bijzonder coole en lekkere mix van the blues explosion en motorpsycho en mag wat mij betreft winnen.
nog een laatste aanvulling: willem is met son of the silent age ook toegetreden tot de blogosphere. welkom willem!
23.1.05
spinazie
twee keer pasta met spinazie en spekjes, allebei snel en heel lekker.
versie 1:
- bak spekjes uit in een klein beetje olijfolie
- voeg 2 teentjes knoflook in dunne plakjes toe
- bakje champignons toevoegen, ook weer in plakjes
- spinazie a la creme toevoegen en in de pan laten ontdooien
- pasta al dente koken
- saus afmaken met pakje boursin (of gelijksoortige roomkaas)
- mengen met de pasta
- veel zwarte peper en nootmuskaat
- eten!
versie 2:
- bak spekjes uit in een klein beetje olijfolie
- voeg 2 teentjes knoflook in dunne plakjes toe
- pasta al dente koken
- handvol kerstomaatjes toevoegen (eventueel gehalveerd)
- zak verse spinazie toevoegen en 1 minuutje omscheppen
- saus afmaken met pakje boursin (of gelijksoortige roomkaas)
- mengen met de pasta
- veel zwarte peper en nootmuskaat
- verse basilicum
- eten!
recepten lijken veel op elkaar maar smaken heel anders. en allebei heel snel en makkelijk te maken, wat wil je nog meer?
on a sidenote: steve albini over eten. (via stereo)
dienstmededeling: laptop gaat morgen in reparatie voor 5 tot 10 werkdagen (batterijproblemen) dus voorlopig even weinig tot geen updates.
versie 1:
- bak spekjes uit in een klein beetje olijfolie
- voeg 2 teentjes knoflook in dunne plakjes toe
- bakje champignons toevoegen, ook weer in plakjes
- spinazie a la creme toevoegen en in de pan laten ontdooien
- pasta al dente koken
- saus afmaken met pakje boursin (of gelijksoortige roomkaas)
- mengen met de pasta
- veel zwarte peper en nootmuskaat
- eten!
versie 2:
- bak spekjes uit in een klein beetje olijfolie
- voeg 2 teentjes knoflook in dunne plakjes toe
- pasta al dente koken
- handvol kerstomaatjes toevoegen (eventueel gehalveerd)
- zak verse spinazie toevoegen en 1 minuutje omscheppen
- saus afmaken met pakje boursin (of gelijksoortige roomkaas)
- mengen met de pasta
- veel zwarte peper en nootmuskaat
- verse basilicum
- eten!
recepten lijken veel op elkaar maar smaken heel anders. en allebei heel snel en makkelijk te maken, wat wil je nog meer?
on a sidenote: steve albini over eten. (via stereo)
dienstmededeling: laptop gaat morgen in reparatie voor 5 tot 10 werkdagen (batterijproblemen) dus voorlopig even weinig tot geen updates.
m83
was me net af aan het vragen waarom m83 zo heet. ik vond het zowiezo al een coole bandnaam, maar nu ik erachter ben gekomen dat het een naburige melkweg is ("a cosmic neighbor") vind ik het alleen maar leuker worden. net zoals de meeslepende edelkitsch van m83's before the dawn heals us, een aalgladde plaat waar foute symfo en synths, krautrock, motorik, elektronica en wat overgebleven vleugjes shoegaze heerlijk samenkomen. die symfo en synths zijn zo overdone dat het weer lekker wordt voor diegenen die niet kijken op een zoetigheidje meer of nog meer. de net te klinische motorik ritmes (robots met de armen uit de raampjes hangend, cruisend door nachtelijk parijs anno 2087) passen perfect. eerste klapper van 2005? ja.
21.1.05
motursaiko
komt het nog goed tussen motorpsycho en mij? is het wel eigenlijk wel fout? u ziet: twijfels, twijfels. lees er hier bij de subs een stuk uitgebreider over.
17.1.05
you rang, m'lord?
15.1.05
titan
als stiekeme hippie met bijbehorende peace'n'love idealen heb ik een haat/liefde verhouding met de ruimtevaart perikelen in ons tijdperk. waarom niet al die miljarden niet besteed aan ontwapening, hongersnoden, armoede, scholing, zorg etc.? maar vaak wint mijn interesse in wetenschap en het onbekende - en het begrip 'ruimte' an sich - het dan toch mijn vroeger nog veel fellere idealen. nu weer die landing op titan (met bijbehorende buitenaardse geluiden!). droge kost eigenlijk en ik kan me voorstellen dat martijn het saai vindt, maar de verbeeldingskracht gaat bij mij flink aan het werk als ik de foto's zie en de geluiden hoor. als u me zoekt weet u waar ik me de komende tijd bevind.
14.1.05
13.1.05
kleine jongens
als de verwachtingen laag zijn kan het alleen maar meevallen. junior boys vallen echter helegaar niet mee, dit is potverdomme schitterend! bij last exit zijn we in een futuristische stad waarin mens en robot elkaars gelijken zijn en samen voor een utopische samenleving zorgen. en als er dan eens een relatie ten einde loopt zijn er de junior boys die de melancholie in muziek verpakken, en de plooien weer perfect glad trekken. had ik the usual suspects maar eerder geloofd. ik droom nog even verder.
12.1.05
zal ik?
zoals nathalie al zei: "no excuses now! 99 euros". en 149 euri voor de 1 gb uitvoering, niet eens zo heel veel voor een flashspeler. maar ik zoek toch iets met een groter geheugen, een 'echte' ipod bijvoorbeeld. ben aan het twijfelen over de 20gb ipod (€ 329,-), de creative zen touch 20gb (€ 225,-) of even naar duitsland rijden voor de aldi ipod (medion md 95200) à € 199,-. op dit moment gaat mijn voorkeur uit naar de creative; hoewel de apple veel mooier is, is de creative een heel stuk goedkoper, zijn de recensies zeker vergelijkbaar en is hij in ieder een stuk mooier dan die lelijk zwarte aldi ipod. die laatste heeft dan weer wel de mogelijkheid om direct de foto's van je camera op de speler te zetten, zonder pc-tussenkomst. bij de apple kan het ook, maar moet je voor een kleine 130 euri weer een cardreader erbij kopen. waerde lezers, welke moet ik kopen? wat zijn de ervaringen met de apple en de creative (ik neem niet aan dat iemand de medion al geprobeerd heeft)?
10.1.05
ruimte / leegte
aangestoken door de steeds diepzinnigere uitingen bij vincent, theo en omar over dance, sublieme uitingen, dromen en ruimte, ga ik er ook iets over zeggen (hoezo een incestueuze bezigheid, dat bloggen?), hoewel ik er natuurlijk veel minder verstand van heb dan bovengenoemde dansmariekes.
ik kom toch altijd weer terug bij photek, mijn oude drum'n'bass held (nu vooral bezig met filmmuziek, maar er schijnt een nieuwe langspeler in de maak te zijn). geen ander heeft me ooit zo kunnen raken: die waanzinnige details in drumpatronen, de vele scifi referenties, de jazz, maar bovenal de ruimte die hij liet tussen de beats, leegtes met onmetelijke dieptes ergens in outer space. geen gezellige muziek, maar wel met net zoveel verbeeldingskracht als bijvoorbeeld linear accelerator van dopplereffekt. de parallel die ik hier echter wil noemen is die tussen photek's 'the fifth column' en 'drop it like it's hot' van snoop dogg. natuurlijk is photek uptempo drum'n'bass en snoop dogg laidback hiphop, maar de manier hoe photek en the neptunes allebei de zwarte ruimte tussen de beats opvullen met zachte ruis en ontraceerbare, bijna paranoïde kraakjes is heel erg vergelijkbaar. grote verschil is echter dat photek het in 1996 al toepaste en pharrell en hugo er nu pas mee aankomen. "en basic channel was nog eerder" zei omar me, maar die ken ik dan weer niet zo goed, dus daar houd ik mijn mond over.
ondertussen wil maar weer even gezegd hebben dat modus operandi nog steeds een toonbeeld van perfectie is, een plaat waar elke beat, elk geluidje, elke synth en elke sample op de juiste plek zit.
ik kom toch altijd weer terug bij photek, mijn oude drum'n'bass held (nu vooral bezig met filmmuziek, maar er schijnt een nieuwe langspeler in de maak te zijn). geen ander heeft me ooit zo kunnen raken: die waanzinnige details in drumpatronen, de vele scifi referenties, de jazz, maar bovenal de ruimte die hij liet tussen de beats, leegtes met onmetelijke dieptes ergens in outer space. geen gezellige muziek, maar wel met net zoveel verbeeldingskracht als bijvoorbeeld linear accelerator van dopplereffekt. de parallel die ik hier echter wil noemen is die tussen photek's 'the fifth column' en 'drop it like it's hot' van snoop dogg. natuurlijk is photek uptempo drum'n'bass en snoop dogg laidback hiphop, maar de manier hoe photek en the neptunes allebei de zwarte ruimte tussen de beats opvullen met zachte ruis en ontraceerbare, bijna paranoïde kraakjes is heel erg vergelijkbaar. grote verschil is echter dat photek het in 1996 al toepaste en pharrell en hugo er nu pas mee aankomen. "en basic channel was nog eerder" zei omar me, maar die ken ik dan weer niet zo goed, dus daar houd ik mijn mond over.
ondertussen wil maar weer even gezegd hebben dat modus operandi nog steeds een toonbeeld van perfectie is, een plaat waar elke beat, elk geluidje, elke synth en elke sample op de juiste plek zit.
8.1.05
phanboi
omdat ik nodig even mijn fan-zijn moet etaleren, hier drie mp3tjes waarbij bijna-god stephen o'malley te horen is:
ginnungagap - reasonably miserable (2004)
burning witch - stillborn (1997)
khanate - fields (2003)
hoor de (r)evolutie!
ginnungagap - reasonably miserable (2004)
burning witch - stillborn (1997)
khanate - fields (2003)
hoor de (r)evolutie!
7.1.05
the haunted - abysmal
wat is de solo in de 'abysmal' van the haunted toch geweldig mooi! en het nummer zelf is ook fantastisch, zelfs al is die melancholieke eindriff compleet gejat is van trouble's 'all is forgiven' (subliem nummer natuurlijk). the haunted is mijn favoriet van het moment (samen met die nieuwe mars volta natuurlijk, maar dat spreekt voor zich).
6.1.05
bas de klusser
de afgelopen dagen behang afgehaald in de keuken, de plinten eraf gehaald, geschuurd en geverfd, idem dito met de plafondplinten, samen met hanneke (vooral zij eigenlijk) de keukenmuren voorzien van structuurverf, nieuwe nachtkastjes en een nieuw bed in elkaar gezet. en nu vind ik het even goed geweest. ik houd helemaal niet van klussen.
heb me vandaag wel weer bezig kunnen houden met wat recensies voor kindamuzik, waarbij vooral dialogs van fred lonberg-holm (solo cello-improvisaties) en fabricate van charles atlas (geremixte ambienteske droom-elektronica) erg prettig opvielen. u kunt ze binnen nu en een paar dagen online verwachten.
5.1.05
terug naar 'normaal'
had nog een boekenbon liggen en heb daarom het nieuwe boek van jamie oliver gekocht. hij had wat voor me afgedaan na zijn vorige, dat toch wel erg gekunsteld overkwam met al die nauwelijks vindbare ingrediënten en recepten die veel te ver gezocht waren voor non-chefkoks. zelfs een simpeler gerecht als mandarijnsalade met vanillesiroop, geschaafde chocola, amandelen en verse munt voldeed niet aan de verwachtingen, want niet lekker genoeg.
gelukkig dat zijn nieuwe boek jamie's dinners weer een terugkeer naar eenvoud en relatief gemak is. veel minder pretentieus en duidelijk gericht op mensen met een dunnere beurs dan voorheen leest en kookt het boek heerlijk weg. een echte aanrader derhalve, en dat had ik niet meer verwacht van de onze jamie, die langzaam aan zelfoverschatting ten onder leek te gaan.
nu de kerst en nieuwjaar weer ten einde zijn, en de bijbehorende vreetpartijen dus ook, hier een minder uitgebreid en redelijk simpel recept van mijn eigen hand.
gegrilde kip met stampot van rucola en geroosterde tomaat
1 hele kip
aardappelen
rucola
4 tomaten
knoflook
citroen
smeer de kip van binnen en van buiten in met olijfolie, peper en zout. stop de doormidden gesneden citroen in de holte en zet de kip daarna op een rooster in de oven (zet er wel een bak onder want er zal behoorlijk wat vet uitdruipen). vervolgens een uur en 20 minuten grillen op 200 graden - als je een hetelucht oven hebt is dat wel zo prettig (temperatuur kan dan op 180 graden).
snijdt de tomaten doormidden, stop er her en der schijfjes knoflook in en smeer de bovenkant in met een mengsel van olijfolie en balsamicoazijn, doe ze in een ovenschaaltje en rooster ze tegelijkertijd met de kip. haal de tomaten na een uur uit de oven, kook de aardappelen in water met een bouillonblokje gaar en giet ze af (even laten uitdampen). stamp de aardappelen fijn, snijdt de rucola in grove stukken en roer die onder aardappelen. snijdt de tomaten klein (vang het vocht op) en doe die bij de aardappelen en de rucola. afmaken met een scheut olijfolie, zout en flink veel zwarte peper. en als je wat pijnboompitten hebt liggen mag je die er ook onder doen. ondertussen haal je de kip uit de oven, laat je hem een paar minuutjes staan, om vervolgens aan te vallen! smakelijk!
mocht je geen zin hebben om tomaten zelf te roosteren (wel zonde hoor, is echt een unieke smaak), dan kun je ook zongedroogde tomaten op olie gebruiken. wel dan nog wat fijngesneden olijven toevoegen, anders kan het wat flauw worden.
gelukkig dat zijn nieuwe boek jamie's dinners weer een terugkeer naar eenvoud en relatief gemak is. veel minder pretentieus en duidelijk gericht op mensen met een dunnere beurs dan voorheen leest en kookt het boek heerlijk weg. een echte aanrader derhalve, en dat had ik niet meer verwacht van de onze jamie, die langzaam aan zelfoverschatting ten onder leek te gaan.
nu de kerst en nieuwjaar weer ten einde zijn, en de bijbehorende vreetpartijen dus ook, hier een minder uitgebreid en redelijk simpel recept van mijn eigen hand.
gegrilde kip met stampot van rucola en geroosterde tomaat
1 hele kip
aardappelen
rucola
4 tomaten
knoflook
citroen
smeer de kip van binnen en van buiten in met olijfolie, peper en zout. stop de doormidden gesneden citroen in de holte en zet de kip daarna op een rooster in de oven (zet er wel een bak onder want er zal behoorlijk wat vet uitdruipen). vervolgens een uur en 20 minuten grillen op 200 graden - als je een hetelucht oven hebt is dat wel zo prettig (temperatuur kan dan op 180 graden).
snijdt de tomaten doormidden, stop er her en der schijfjes knoflook in en smeer de bovenkant in met een mengsel van olijfolie en balsamicoazijn, doe ze in een ovenschaaltje en rooster ze tegelijkertijd met de kip. haal de tomaten na een uur uit de oven, kook de aardappelen in water met een bouillonblokje gaar en giet ze af (even laten uitdampen). stamp de aardappelen fijn, snijdt de rucola in grove stukken en roer die onder aardappelen. snijdt de tomaten klein (vang het vocht op) en doe die bij de aardappelen en de rucola. afmaken met een scheut olijfolie, zout en flink veel zwarte peper. en als je wat pijnboompitten hebt liggen mag je die er ook onder doen. ondertussen haal je de kip uit de oven, laat je hem een paar minuutjes staan, om vervolgens aan te vallen! smakelijk!
mocht je geen zin hebben om tomaten zelf te roosteren (wel zonde hoor, is echt een unieke smaak), dan kun je ook zongedroogde tomaten op olie gebruiken. wel dan nog wat fijngesneden olijven toevoegen, anders kan het wat flauw worden.
geen neo-klassiek
kleine maar fijne oogst vandaag, toen ik bij de mediamarkt behalve een digitale camera (nikon 4100) ook nog even door de klassiekbakken ben gelopen. resultaat:
charles ives - violin sonatas nos. 1-4
arvo pärt - orchestral works: tabula rasa / symphony no.3 / collage
allebei voor nog geen 6 euri. heel fijn. en mooi natuurlijk ook.
charles ives - violin sonatas nos. 1-4
arvo pärt - orchestral works: tabula rasa / symphony no.3 / collage
allebei voor nog geen 6 euri. heel fijn. en mooi natuurlijk ook.
4.1.05
2005 enzo
ik word regelmatig gevraagd wat mijn muzikale voorspellingen zijn voor dit nieuwe jaar. vrijwel altijd moet ik een antwoord schuldig blijven. trends en hypes interesseren me steeds minder, doen me niets. wat maakt mij het nou uit of 2005 het jaar van het vet of mager geluid gaat worden? punkfunk, lcd soundsystem, blablabla. ik word er al moe van als ik hoor. het enige wat ik tot nu toe aan kan raden voor 2005 is de nieuwe van the mars volta, die na enige rijping me nu levend aan het verorberen is. waanzinnig!
is de afname van interesse in trendgevoelige nieuwigheden een gemis als muziekschrijver? waarschijnlijk wel. onbewust heb ik vorig jaar een goede keuze gemaakt door me terug te trekken als redacteur bij kindamuzik. als redacteur moet je - ook al is het voor de avantgarde altijd van minder belang, dat wel - op de hoogte zijn en willen blijven van alle nieuwe ontwikkelingen, nieuwe stromingen. je moet mensen daarin kunnen aansturen, stimuleren om ook op zoek te gaan. nu kan ik dat wel, maar het 'willen' was weggevallen. ergens jammer ja, maar och, mensen zijn nooit onmisbaar en hans van der linden heeft mijn taken meer dan adequaat opgevolgd. daarbij: de hernieuwde vrijheid om muziek op mijn eigen tempo te kunnen en mogen ontdekken - zonder direct in mijn achterhoofd te houden hoe dit te integreren in het kindamuzik profiel - bevalt me buitengewoon. even wat meer afstand nemen heeft heilzaam gewerkt.
maar goed, 2005? het jaar waarin in opleiding wil gaan tot verpleegkundig specialist voor de geestelijke gezondsheidszorg (ggz-vs), en waarvoor ik ook ben aangenomen (ook daarom zijn de muziekjournalistieke bezigheden wat teruggeschroefd). tot zover het goede nieuws, want de limburgse opleiders liggen met elkaar in de clinch over wie nu de kar moet gaan trekken (lees: welke ggz-instelling de opleider moet leveren, dus wie er het meeste energie in moet steken), met als gevaar dat er dit jaar in limburg geen opleiding van start gaat. niet alleen een persoonlijke tegenslag voor mij (ik heb me er volledig op ingesteld en ga er nog even van uit dat het wel doorgaat) maar zeker ook voor de verpleegkundige zorg in limburg - die gaat dan nog meer achterlopen op de randstad, waar nieuwe theorieën veel eerder doordringen en geïmplementeerd kunnen worden. laten we hopen dat de beslissing (wordt op 13 januari genomen) op basis van gezond verstand wordt genomen.
is de afname van interesse in trendgevoelige nieuwigheden een gemis als muziekschrijver? waarschijnlijk wel. onbewust heb ik vorig jaar een goede keuze gemaakt door me terug te trekken als redacteur bij kindamuzik. als redacteur moet je - ook al is het voor de avantgarde altijd van minder belang, dat wel - op de hoogte zijn en willen blijven van alle nieuwe ontwikkelingen, nieuwe stromingen. je moet mensen daarin kunnen aansturen, stimuleren om ook op zoek te gaan. nu kan ik dat wel, maar het 'willen' was weggevallen. ergens jammer ja, maar och, mensen zijn nooit onmisbaar en hans van der linden heeft mijn taken meer dan adequaat opgevolgd. daarbij: de hernieuwde vrijheid om muziek op mijn eigen tempo te kunnen en mogen ontdekken - zonder direct in mijn achterhoofd te houden hoe dit te integreren in het kindamuzik profiel - bevalt me buitengewoon. even wat meer afstand nemen heeft heilzaam gewerkt.
maar goed, 2005? het jaar waarin in opleiding wil gaan tot verpleegkundig specialist voor de geestelijke gezondsheidszorg (ggz-vs), en waarvoor ik ook ben aangenomen (ook daarom zijn de muziekjournalistieke bezigheden wat teruggeschroefd). tot zover het goede nieuws, want de limburgse opleiders liggen met elkaar in de clinch over wie nu de kar moet gaan trekken (lees: welke ggz-instelling de opleider moet leveren, dus wie er het meeste energie in moet steken), met als gevaar dat er dit jaar in limburg geen opleiding van start gaat. niet alleen een persoonlijke tegenslag voor mij (ik heb me er volledig op ingesteld en ga er nog even van uit dat het wel doorgaat) maar zeker ook voor de verpleegkundige zorg in limburg - die gaat dan nog meer achterlopen op de randstad, waar nieuwe theorieën veel eerder doordringen en geïmplementeerd kunnen worden. laten we hopen dat de beslissing (wordt op 13 januari genomen) op basis van gezond verstand wordt genomen.
Abonneren op:
Posts (Atom)
